فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

حلالیت پایین داروها یکی از اصلی‌ترین معضلات و چالش‌های مهم صنعت داروسازی است که توسعه فرآورده‌های دارویی را با مشکلات و محدودیت-های فراوانی مواجه می‌کند. از سوی دیگر، انجام کارهای آزمایشگاهی زمان‌بر بوده و هزینه‌های زیادی بهمراه دارد. معرفی روش‌ها و مدل‌های ریاضی جهت تعیین بهترین حلال برای دارو از مهمترین مباحث می‌باشد که با کمترین هزینه و در مدت زمان کم بتوان مناسبترین حلال برای یک دارو را تعیین کرد. یکی از مسکن‌های پر مصرف ناپروکسن می‌باشد که حلالیت بسیار کمی در آب دارد و برای اینکه جذب بدن شده و اثر درمانی موردنظر را از خود نشان دهد می‌بایست به حالت محلول درآید. لذا بهره‌گیری از روش‌های افزایش حلالیت برای افزایش فراهمی زیستی این داروی کم محلول امری ضروری و اجتناب ناپذیر می‌باشد. در این مقاله برای اولین بار از حلال‌های اتکتیک عمیق بعنوان حلال‌های سبز جدید بعنوان کمک حلال برای افزایش حلالیت داروی ناپروکسن استفاده شده است. نتایج نشان می‌دهد حلالیت این دارو در این حلال‌ها افزایش یافته و بعلت سمیت کم و زیست تخریب پذیری، جایگزین‌های مناسبی برای حلال‌های آلی و مایعات یونی می‌باشند. همچنین کارایی مدل UNIFAC بعنوان یکی از بهترین مدل‌های پیش-بینی برای این سیستم‌ها بررسی شده است.