رویکرد یکپارچه برای انتخاب تأمینکننده پایدار بر اساس روش بهترین ـ بدترین و نظریه مجموعههای راف (مورد مطالعه: شرکت ایرانخودرو)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قزوین، قزوین، ایران.
2 استادیار، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قزوین، قزوین، ایران.
3 دانشیار، دانشکده مهندسی صنایع و مکانیک، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قزوین، قزوین، ایران.
doi
10.48308/jimp.13.3.9چکیده
در سالهای اخیر مطالعات زیادی در خصوص چگونگی انتخاب تأمینکننده پایدار صورت گرفته است و برای این منظور، مدلها و روشهای مختلفی در محیطهای فازی و قطعی پیشنهاد شده است. در این پژوهش برای انتخاب تأمینکننده پایدار، یک مدل جدید بر اساس روش بهترین- بدترین که با تئوری مجموعه های راف بهبود یافته است، ارائه می شود. یکی از مزایای روش پیشنهادی، مدل کردن عدم قطعیت مربوط به ارزیابیهای شخصی و صفر کردن خطای قضاوت ذهنی تصمیمگیرنده، با استفاده از رویکرد جدول تصمیمگیری می باشد. همچنین با استفاده از مفهوم آنتروپی شرطی در مجموعههای راف، معناداری (اهمیت) معیارها محاسبه میگردد و انتخاب بهترین و بدترین معیار و نیز انجام مقایسات زوجی در روش بهترین- بدترین، بر این اساس صورت میگیرد. با بهرهگیری از این رویکرد، نرخ ناسازگاری روش بهترین- بدترین در تمامی مراحل صفر میشود. در ادامه از دو روش TOPSIS و SAW برای تعیین وزن تأمینکنندگان استفاده شده است و نتایج با هم مقایسه گردیده است. برای اثبات قابلیت مدل، شرکت ایران خودرو به عنوان مطالعه موردی، برای مسأله انتخاب تأمینکنندگان پایدار، در نظر گرفته شده است. نتایج نشان میدهد که در رتبهبندی تأمینکنندگان شرکت ایرانخودرو بر اساس شاخصهای پایداری، شرکت ایساکو در رتبه اول قرار دارد.
