رابطه مقاومت سطحی و عمق نفوذ آب در بتن با بکارگیری آزمونهای "کشیدن از سطح" و "محفظه استوانهای" و بسط یک تئوری نوین
نویسندگان
1 گروه مهندسی سازه، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
2 گروه مهندسی سازه، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
3 گروه مهندسی سازه، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
doi
10.22060/ceej.2025.23106.8109چکیده
برای اندازهگیری نفوذپذیری بتن از مقدار عمق نفوذ آب در بتن استفاده میشود. در استانداردهای معتبر جهانی برای انجام این کار ابتدا آب تحت فشار وارد بتن شده و سپس با شکستن نمونهی بتنی، مقدار عمق نفوذ آب به بتن اندازهگیری میشود. این درحالی است که اگر نیاز به ارزیابی دوام یک سازهی بتنی یا منبع آب بتنی در محل باشد، هیچ آزمون درجای دقیقی جهت انجام این کار وجود ندارد. لذا در این مقاله ابتدا با استفاده از آزمون درجا و نوین "محفظه استوانهای" مقدار عمق نفوذ آب در بتن اندازهگیری شده است. سپس با استفاده از ویژگیهای ساختاری منافذ میکروسکوپی بتن که با استفاده از آزمون جیوه بدست میآید، مدل تئوری جدیدی ارائه شده است که با بکارگیری مدل مذکور میتوان با دقت بالا مقدار عمق نفوذ آب در بتن را اندازهگیری کرد. ضمن مقایسه عمق نفوذ حاصل از آزمون "محفظه استوانهای" و مدل تئوری جدید، مقدار مقاومت سطحی بتن با استفاده از آزمون "کشیدن از سطح" تعیین گردیده است. نتایج حاصله بیانگر رابطه معکوس بین مقاومت و عمق نفوذ آب در بتن میباشد. همچنین مشخص گردید که آزمون "محفظه استوانهای" قابلیت اندازهگیری عمق نفوذ آب در بتن را بدون شکستن نمونه و با اطمینان بالای 94 درصد دارا میباشد. روابط نوین استخراج شده نیز دارای دقت بسیار بالایی جهت ارزیابی عمق نفوذ آب به بتن را نشان دادند.