بهبود تاب آوری پست های هوایی در برابر زلزله: مطالعه موردی (ترانسفورماتور 315kVA مستقر بر دو پایه بتنی واقع در میانه خط)

نویسندگان

1 دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

doi
10.22060/ceej.2025.23376.8154
چکیده

تجربه زلزله های گذشته نشان داده که ترانسفورماتورهای موجود در پست های هوایی از جمله تجهیزات آسیب پذیر در خطوط توزیع نیرو می باشند. لرزش و دوران های قابل توجه ترانسفورماتورها در هنگام زلزله منجر به آسیب دیدن ملحقات ترانسفورماتور (همانند بوشینگ ها) و اتصالات سکوی نشیمن آن، و نهایتا لغزش یا واژگونی ترانسفورماتور می گردد. در غالب پست های هوایی موجود یک و یا هردو انتهای سکوی ترانسفورماتور توسط اتصالات اصطکاکی- بجای اتصالات استاندارد پیچ و مهره ای- به پایه های بتن آرمه پست متصل شده اند. در مقاله حاضر ضمن ریشه یابی دلایل کاربرد وسیع اتصالات اصطکاکی در پست های متعارف، رفتار لرزه ای یک پست دوپایه kVA315 واقع در میانه خط توزیع مطالعه شده است. براساس تحلیل های تاریخچه زمانی غیرخطی انجام شده در این مقاله عملکرد لرزه ای اتصالات اصطکاکی سکوی ترانسفورماتور به پایه ها نامناسب بوده و بنابراین پست هوایی مورد بررسی فاقد تاب آوری لازم در قبال زلزله مبنای طرح خواهد بود. در ادامه با ارائه راهکارهای بهسازی لازم، اتصالات سکوی ترانسفورماتور مورد نظر مقاوم سازی شده و پاسخ لرزه ای پست مقاوم سازی شده با رفتار لرزه ای قبل از مقاوم سازی آن مقایسه شده است. جزئیات مقاوم‌سازی ارائه‌شده در این پژوهش با محدود کردن دوران های ترانسفورماتور به کمتر از 0/015 رادیان به‌طور قابل‌توجهی موجب ارتقای سطح عملکرد پست‌ هوایی و افزایش پایداری ترانسفورماتور آن‌ در برابر زلزله‌های نظیر سطح مبنای طراحی خواهد شد.