مکان‌یابی ایستگاه‌های آتش‌نشانی با استفاده از روش‌های تصمیم‌گیری چندمعیاره قطعی و فازی و اطلاعات GIS (مورد مطالعه: شهر اصفهان)

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد، گروه مهندسی صنایع و آینده پژوهی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.

2 استادیار، گروه مهندسی صنایع و آینده پژوهی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.

doi
10.48308/jimp.13.2.65
چکیده

در این پژوهش سعی می­‌شود، مکان­‌یابی مطلوبی برای احداث ایستگاه‌­های آتش­‌نشانی در شهر اصفهان صورت گیرد. مکان­‌های کاندید برای ایستگاه‌­های جدید، با استفاده از تکنیک AHP به روش ساعتی، تکنیک AHP فازی به روش چانگ و تاپسیس و سپس ترکیب آن‌ها با اطلاعات GIS تحلیل می‌­شوند. با درنظر­گرفتن معیارهای مختلف مانند تراکم جمعیت، نزدیکی به جاده اصلی، فاصله از ایستگاه آتش‌نشانی موجود، تراکم مواد خطرناک، شعاع پوشش آتش‌­نشانی‌­ها، شبکه ترافیک، کاربری اراضی، قدمت ساختمان­‌ها و پتانسیل خطر، مکان‌­های کاندید برای احداث ایستگاه‌­های آتش‌­نشانی در شهر اصفهان اولویت­‌بندی خواهند شد. نتایج پژوهش حاضر با واحد آمار و برنامه­‌ریزی استراتژیک سازمان مرکزی آتش­‌نشانی شهر اصفهان در میان گذاشته شد و آن‌ها اولویت‌­بندی حاصل از روش AHP فازی را تأیید کردند که در این روش، سه اولویت بالاتر به‌­ترتیب منطقه هشت، منطقه نه و منطقه چهار شهر اصفهان است. تحلیل حساسیت روی وزن معیارها مشخص کرد که منطقه هشت در تمامی حالت­‌ها دارای بالاترین اولویت برای احداث ایستگاه آتش‌­نشانی است و مناطق دوازده و پانزده آخرین اولویت­‌ها را به خود اختصاص دادند. چند پیشنهاد مدیریتی برای کنترل و بهبود شرایط احداث ایستگاه­‌ها ارائه شد که شامل تغییر موقعیت اماکن خطرآفرین و اصلاح ضوابط ساختمان‌­سازی شهرداری است. کلیدواژه‌ها: مکان­یابی ایستگاه­های آتش­نشانی؛ تصمیم­گیری چندمعیاره؛ تحلیل سلسله‌مراتبی؛ نظریه فازی؛ تاپسیس.