بررسی و نقش زبان مادری فارسیآموزان خارجی در مطالعه موردی آموزش زبان فارسی به غیرفارسیزبانان
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد زبان شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
doi
10.30473/il.2025.63461.1525چکیده
همواره نگرشهای گوناگونی در توافق یا مخالفت با بهرهگیری از زبان اول برای آموزش زبان دوم وجود دارد. فراگیری زبان دوم اساساً یک تجزیه همگامسازی دو زبانه است که در آن فارسیآموزان تلاش میکنند زبان اول و دوم را بهصورتی هماهنگ با یکدیگر در ذهن خود نگه دارند. استفاده از زبان مادری فارسیآموزان، نقش کاربردی در توضیحها، تبیین تضادها و روشنسازی مفاهیم زبان دوم دارد. هدف از پژوهش حاضر، دیدگاه و نگرش فارسیآموزان خارجی در ارتباط با نقش زبان مادری در یادگیری و بهکارگیری زبان فارسی بهعنوان زبان دوم در ایران است. روش کار در پژوهش حاضر، به صورت مصاحبه غیر حضوری یود. نتایج پژوهش نشان میدهد که بهطور کلی دیدگاه و نگرش فارسیآموزان خارجی در ارتباط با اهمیت و جایگاه زبان مادری بدین گونه بود که استفاده از زبان مادری درکلاس زبان فارسی را تنها در سه مورد اثربخش و مفید می دانستند: 1. در سطوح مقدماتی 2. در مواردی که بعضی از کلمات، جملات، مفاهیم، مضامین و اصطلاحاتی که درک و فهم آن برای فارسیآموزان بسیار دشوار است. 3. زمانی که تفاوت در ساختار زبان اول و دوم مشاهده شود. در غیر این صورت استفاده از زبان فارسی را در تمامی شرایط بهتر و الزامی می دانستند.