بررسی رابطه بین استراتژی نوآوری سبز و نوآوری سبز با میانجیگری مشروعیت زیستمحیطی سازمان و هویت سازمانی سبز
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت صنعتی و فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 کارشناسی ارشد، گروه مدیریت صنعتی و فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.48308/jimp.13.2.159چکیده
افزایش آلودگیها و مشکلات زیستمحیطی و درنتیجه افزایش نگرانی سازمانها و جامعه در رابطه با آن، موجب بهوجودآمدن مفهوم جدید «نوآوری سبز» شده است. نوآوری سبز، زیرمجموعهای از نوآوری است که کیفیت زیستمحیطی را توسعه میدهد و منابع را بهصورت بهینه مصرف میکند. هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین استراتژی نوآوری سبز و نوآوری سبز با میانجیگری مشروعیت زیستمحیطی سازمان و هویت سازمانی سبز است. مطالعه حاضر از نوع پیمایشی و همبستگی است. جامعه آماری پژوهش14 شرکت تولیدکننده دستگاههای مدیریت پسماند بیمارستانی است که به تعداد مساوی 10 پرسشنامه در سطح مدیران ارشد و مدیران تولید توزیع شد. درنهایت 126 پرسشنامه گردآوری و با نرمافزار smart.pls به آزمون فرضیهها پرداخته شد. نتایج نشان داد که هویت سازمانی سبز و مشروعیت زیستمحیطی سازمان ارتباط بین استراتژی نوآوری سبز و نوآوری سبز را میانجیگری میکند. مدیران باید نقش هویت سازمانی سبز و مشروعیت سازمانی محیطی را در شرکتهای خود تأیید کرده و توسعه یک استراتژی نوآوری سبز را شروع کنند. مدیران باید درک کنند که داشتن یک استراتژی کافی نیست و بایدبهطور مستقیم عملکرد نوآوری سبز را افزایش دهند و به دنبال رویکردهایی در مورد چگونگی پرورش هویت سازمانی سبز قوی بوده و با استفاده از آن به دنبال کسب مشروعیت زیستمحیطی سازمان باشند.
