ارائه مدلی برای بهینهسازی استقرار تجهیزات کنارجادهای در شبکه خودرویی سیستم حملونقل هوشمند بهمنظور حداکثریسازی پوشش شبکه
نویسندگان
1 استاد گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت صنعتی، پردیس البرز، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 دانشآموخته دکتری، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.48308/jimp.13.2.211چکیده
تجهیزات کنارجادهای از اجزای اصلی سیستمهای حملونقل هوشمند هستند که ارتباط اطلاعاتی خودرو ـ خودرو و خودرو ـ تجهیزات را فراهم میسازند. با توجه به گرانبودن، چالش مهم استقرار تجهیزات است. هدف پژوهش حاضر، مدلسازی استقرار بهینه تجهیزات کنارجادهای برای دستیابی به حداکثر پوشش است. یک مدل ریاضی چندهدفه بر اساس سه پارامتر اصلی حجم ترافیک، نرخ سوانح و نزدیکی به مراکز (تجاری، اورژانسی و غیره) نقاط کاندیدا، ارائه شده است. با توجه به ماهیت NP–Hard مسئله، امکان ارائه روشهای مرسوم دقیق و کارآمد برای حل در مقیاس بزرگ وجود ندارد. یک روش فراابتکاری مبتنی بر الگوریتم حریصانه با امکان نشانهگذاری نقاط با اولویت انتخاب قطعی و یا غیرقابلانتخاب، توسعه داده شد. عملکرد مدل از طریق آزمون سه سناریوی مختلف با شعاع پوششی ۲۰۰، ۵۰۰ و ۱۰۰۰ متر تجهیزات، در منطقه پنج شهرداری تهران و با نرمافزار متلب موردارزیابی قرار گرفت و سناریوی ۱۰۰۰ متر با پوشش امتیازی ۷۱ درصد انتخاب شد. مشاهدات نشان داد که تأثیر پارامترهای مختلف نظیر شعاع پوشش تجهیزات، تعداد تجهیزات و بودجه طرح بر نتایج استقرار تجهیزات تأثیرگذار است. الگوریتم ارائهشده با استفاده از موقعیت جغرافیایی نقاط کاندیدا امکان حل مسئله را در مقیاس بزرگ بهوجود میآورد.
