مدلسازی توانمندسازهای صنعت ۴.0 در پیاده سازی زنجیره تأمین پایدار با رویکرد دیمتل-فرآیند تحلیل شبکهای فازی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد، یزد، ایران.
2 دانشیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد، یزد، ایران.
3 دانشیار گروه مدیریت صنعتی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد، یزد، ایران
4 استادیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد، یزد، ایران.
doi
10.48308/jimp.13.1.141چکیده
هدف این پژوهش، شناسایی توانمندسازهای صنعت ۴.۰ پایداری زنجیره تأمین و تلاش بیشتر برای پیشنهاد یک چارچوب پژوهشی برای پلزدن به شکافهای نظری است. ابتدا توانمندسازهایی که بر اتخاذ قابلیت پایداری تأثیر میگذارند از طریق مرور مقالههای داخلی و خارجی بهوسیله روش فراترکیب شناسایی شد و پس از شناسایی، توانمندسازها بهصورت پرسشنامه مقایسه زوجی درآمد و در اختیار 12 نفر از خبرگان حوزه صنایع تولیدی کاشی در استان یزد قرار گرفت. با اطلاعات بهدستآمده از پرسشنامه و تحلیل آن با استفاده از روش ترکیبی دیمتل ـ فرایند تحلیل شبکهای فازی درنهایت مدلی ارائه شد. از نتایج پژوهش بخش فراترکیب 114 کُد باز، 26 کُد محوری و درنهایت 7 کُد انتخابی استخراج شد که کُدهای انتخابی شامل عوامل سازمانی، سیستم تولید، محیطزیست، محصول، اقتصادی، فناوری و اجتماعی است که در روش ترکیبی دیمتل ـ فرایند تحلیل شبکهای فازی، روابط و اهمیت این توانمندسازها بررسی و مشخص شد که بُعد «فناوری» تأثیرگذارترین، بُعد «محصول» تأثیرپذیرترین و بُعد «اقتصادی» مهمترین ابعاد محسوب میشوند.
