فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

چکیده این پژوهش به بررسی اثرپذیری گزاره­ای آیات قرآن­کریم در صحیفه سجادیه با رویکرد بینامتنی می‌پردازد. امام سجاد (ع) در نیایش‌های خود، با به‌کارگیری سه سازوکار اصلی اقتباس لفظی، تلمیح و تصریح، آیات قرآن را در متن دعا بازآفرینی کرده‌اند. این تعامل بینامتنی، مبتنی بر نظریه ژولیت کریستوا، به‌صورت تکرار متن غایب (قرآن) در متن حاضر (صحیفه سجادیه) بدون تغییر محتوایی صورت‌گرفته است. روش تحقیق این مقاله توصیفی - تحلیلی است و داده‌ها از طریق مقایسه تطبیقی فرازهایی از صحیفه سجادیه با آیات مرتبط قرآن گردآوری شده‌اند. اثر پذیری گزاره ای، افزون بر حفظ اصالت متن قرآنی، کارکردهای چهارگانه تفسیر عملی مفاهیم قرآنی در قالب زبان دعا، تقویت غنای ادبی صحیفه سجادیه از طریق همنشینی با فصاحت قرآن، ایجاد پیوند معنوی بین مخاطب و معارف الهی، انتقال سلسله‌وار مفاهیم قرآنی به نسل‌های پسین را ایجاد کرده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که اثر پذیری گزاره ای آیات با تعامل دوسویه در سه شکل اقتباس، تلمیح و تصریح در صحیفه سجادیه به‌کاررفته است.