سنجش و ارزیابی اثرات ادراکی- اجتماعی پارک و فضای سبز بر کیفیت زندگی شهری (نمونه موردی: پارک حاشیهای چمران در شهر شیراز)
نویسندگان
1 دانشکده هنر و معماری اسلامی، دانشگاه بینالمللی امام رضا (ع)، مشهد، ایران
2 دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه یزد، ایران
3 دانشیار گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه یزد، ایران
doi
10.30466/grfs.2025.55346.1060چکیده
با روند رو به گسترش نیاز به فضاهای شبه طبیعی در محیطهای شهری، پارکهای شهری با استقبال بیشتری روبهرو شدهاند. این در حالی است که نقص در طرح اولیه و یا بروز تغییراتی در پارکها سبب میشود تا پارکها از ارائه صحیح کارکردهای خود ناتوان شده و یا قادر به ارائه بهینه این کارکردها نباشند. بنابراین رفع این نارساییها موجب افزایش کارکردهای اکولوژیک و اجتماعی پارکها میشود ازاینرو در این پژوهش تلاش شده است تا با شناسایی عوامل مؤثر در پویایی و سرزندگی پارک حاشیهای چمران ازنظر استفادهکنندگان زمینههای ارتقاء شرایط کیفی آن فراهم آید. ضرورت بررسی پارک حاشیهای چمران این بوده است که چگونه این پارک باعث جذب و افزایش کمی کاربران و افزایش کیفی زندگی شهروندان و همچنین سلامت روانی جسمانی و بازدهی بیشتر در جامعه شهری شده و در ایجاد محیطی آرامبخش و مفرح ویژه شهروندان کمک نموده است. هدف این پژوهش سنجش و ارزیابی اثرات ادراکی- اجتماعی پارک حاشیهای چمران بر کیفیت زندگی شهروندان شهر شیراز میباشد و روش مورداستفاده تحلیلی- توصیفی و همبستگی و ابزار جمعآوری اطلاعات اسنادی - کتابخانهای و میدانی میباشد. با استفاده از پرسشنامههایی که تعداد آنها از طریق روش کوکران مشخص گردیده اقدام به جمعآوری اطلاعات شده است و با استفاده از روش آماری تی تک نمونهای و توسط نرمافزار SPSS تجزیهوتحلیل این پرسشنامهها صورت گرفته است. از تحلیلهای صورت گرفته توسط نرمافزار در رابطه با رضایتمندی مردم از شاخصهای پژوهش مشخص میشود مهمترین عاملی که بهصورت مستقیم در میزان رضایتمندی مردم از کیفیت پارک، اثرگذار است دسترسی به خدمات شهری است، شاخصهای امنیت و ایمنی به ترتیب دومین و سومین متغیرهای مؤثر مستقیم بر رضایتمندی از کیفیت پارک میباشند.
