تحلیل وضعیت نشاط اجتماعی در بین شهروندان و رابطه آن با میزان احساس امنیت اجتماعی (مطالعه موردی: شهر اهواز)
نویسندگان
1 استاد گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
2 دانشجوی دکتری گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.30466/grfs.2025.55929.1086چکیده
یکی از اصلیترین مؤلفههایی که احساس امنیت اجتماعی باعث بهبود و ارتقای آن میشود و جامعه را سالم، آرام و مطلوب میکند، نشاط اجتماعی است. از مؤلفههای اصلی در طراحی فضاهای شهری، نشاط و سرزندگی است، چرا که نبود نشاط در فضا به افزایش رفتارهای ناهنجار کمک مینماید. دستیابی به چنین خصیصههایی مستلزم ارتقای کیفی و کمی فضاست. این در حالی است که اگر محیطهای شهری فضایی امن و مطلوب را فراهم سازد و فعالیتها و تفریحات سالم بهگونهای سازمانیافته و مطابق با ارزشهای جامعه میسر گردد، حضور فعال مردم و بهتبع آن سرزندگی افزایش مییابد. هدف پژوهش حاضر بررسی وضعیت نشاط اجتماعی در بین شهروندان و رابطه آن با احساس امنیت اجتماعی است. واحد مشاهده و تحلیل، فرد (شهروندان) است. روش تحقیق در این پژوهش، توصیفی از نوع علی و همبستگی میباشد. نتایج تحلیل همبستگی نشان میدهد که بین متغیر احساس امنیت اجتماعی و نشاط اجتماعی رابطه همبستگی معنیداری وجود دارد. عوامل تبیینکننده امنیت اجتماعی در مدل رگرسیونی و تحلیل مسیر نشان میدهد که متغیر رضایت با ضریب بتای 0.637= β بالاترین همبستگی را با متغیر احساس امنیت اجتماعی دارد. دومین متغیری که به لحاظ ضریب β وارد معادله شده است، خلق مثبت است. ضریب تأثیر رگرسیونی این متغیر برابر با 0.293 است. سومین متغیر با توجه به نتایج سلامتی با ضریب بتا 0.256 است. چهارمین متغیری که به لحاظ وزن بتا وارد مدل شده است، متغیر عزتنفس با ضریب 0.195 میباشد؛ و آخرین متغیری که وارد معادله شده است، متغیر کارآمدی با ضریب بتا 0.149 است.