بررسی آزمایشگاهی تأثیر جامپ بر آبشستگی پاییندست سرریز کلیدپیانویی ذوزنقهای نوع C
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2 گروه مهندسی عمران، دانشکده عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
3 گروه مهندسی عمران، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
doi
10.22060/ceej.2024.22565.7996چکیده
سرریزهای کلیدپیانویی شکل جدید و تکاملیافتهی سرریزهای کنگرهای هستند. بررسی اتلاف انرژی و آبشستگی پاییندست سرریزهای کلیدپیانویی، بهدلیل راندمان بالای این سازهها و کاهش خطرات مالی و جانی، اهمیت بیشتری دارد. در این تحقیق از یک سرریز کلیدپیانویی ذوزنقهای نوع C و با ارتفاع 2/0 متر استفاده شد. همچنین از دو جامپ با شعاع 0/15 و 0/21 متر در انتهای کلیدهای خروجی سرریز نیز استفاده شد. پس از تنظیم دبی جریان و عمق پایاب، آبشستگی آغاز میشد و سپس با گذشت زمان تعادل، پمپ خاموش شده و بعد از زهکشی کامل، پروفیل بستر توسط متر لیزری برداشت شد. نتایج چنین بود که وجود جامپ باعث افزایش بیشینه عمق آبشستگی میشود؛ همچنین وجود جامپ باعث دورشدن فاصلهی بیشینه عمق آبشستگی از پنجه سرریز میشود. با افزایش شعاع جامپها، بیشینه عمق آبشستگی نیز افزایش مییابد. طول بیشینه عمق آبشستگی نسبت به پنجه سرریز با شعاع بیشتر حدود 12 درصد بیشتر از طول بیشینه عمق آبشستگی نسبت به پنجه سرریز با شعاع کمتر است. میانگین طول بیشینه عمق آبشستگی نسبت به پنجه در سرریزهای با شعاع جامپ 0/21 متر و 0/15 متر نسبت به سرریز بدون جامپ، حدود 29/4 و 19/5 درصد بیشتر و از پنجه سرریز دورتر است. همچنین وجود جامپ باعث کاهش آبشستگی در پنجه سرریز شد. آبشستگی پنجه سرریز، در سرریز با ارتفاع جامپ بزرگتر نسبت به سرریز بدون جامپ، حدود 42 درصد کمتر است. میانگین شاخص آبشستگی در سرریزهای با شعاع جامپ 0/21 و 0/15 متر نسبت به سرریز بدون جامپ، حدود 2/77 و 0/52 درصد کمتر است. همچنین با افزایش شعاع جامپ، ضریب آبگذری کاهش مییابد.