پرورشِ گونۀ علمی زبان فارسی مطالعهای بر اساس واژهها و اصطلاحات رشتۀ کارآفرینی
نویسندگان
1 استادیاردانشکده مدیریت واقتصاد دانشگاه علوم و تحقیقات تهران
2 دانشجوی دکتری کارآفرینی،دانشکده مدیریت و اقتصاد،دانشگاه علوم و تحقیقات ،تهران،ایران
doi
10.30473/il.2024.66275.1575چکیده
هدف این تحقیق، بررسی تلاش و نوآوری های است که در راستای پرورش گونۀ علمی زبان فارسی در رشتۀ کارآفرینی صورت گرفته است. بدین منظورکل مقالات فصلنامۀ "توسعه کارآفرینی " دانشگاه تهران در سال های 1387 تا 1401 به کمک جدول تحلیل محتوا بررسی شد. این فصلنامه منبعی برای تولید متون فارسی نوین در زبانِ علمی فارسی در رشتۀ کارآفرینی است. برای تهیه جدول تحلیل محتوا، دستهبندی فرهنگستان زبان و ادب فارسی برای روشهای واژهگزینی مورد استفاده قرارگرفت که شامل: نوگزینش ازگنجینۀ زبان فارسی،گسترشِ معنایی، اشتقاق، ترکیب، ساخت گروه یا عبارت، اختصارسازی و وام گیریِ واژگان میباشد. نتایج نهایی بیانگر آن است که فصلنامۀ کارآفرینی در طول 15 سال انتشار، سبب افزایش سرمایۀ واژگانی درگونۀ علمی زبان فارسی در رشتۀ کارآفرینی شده است. از روشهای واژهگزینی شامل ساختِ ترکیب و ساختِ گروه به خوبی استفاده شده است ولی بعضی از ظرفیتهای واژه گزینی مانند نوگزینش، اشتقاق و اختصارسازی همچنان مغفول مانده است. پژوهشگران، ساختِ ترکیب و گروه را براساس شم زبانی خود، به صرافتِ طبع، بیآنکه فرایندهای واژهسازی را آگاهانه آموخته باشند، به کارمیبرند. اما استفاده از روشهای دشوارتر مانند نوگزینش، اشتقاق و اختصارسازی برای پروراندن زبانِ علمی به آموزش نیاز دارد.