ارزیابی چرخه حیات تولید سیبزمینی به روش نیمه مکانیزه در ایران: مطالعه موردی، استان مرکزی
نویسندگان
1 دانشگاه شهید بهشتی
2 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
3 دانشیار گروه اگرو اگولوژی پژوهشکده علوم محیطی دانشگاه شهید بهشتی
4 دانشیار گروه آگرواکولوژی،پژوهشکده علوم محیطی، دانشگاه شهید بهشتی،تهران
5 دانشیار گروه آگرواکولوژی،پژوهشکده علوم محیطی، دانشگاه شهید بهشتی،تهران
doi
10.22059/ijbse.2017.60260چکیده
در سالهای اخیر بحث بر سر پایداری محیط زیستی تولیدات کشاورزی بهطور گستردهای افزایشیافته است. در این راستا اثرات محیطزیستی تولید سیبزمینی به روش نیمه مکانیزه در استان مرکزی مورد بررسی قرار گرفت. در این مطالعه از روش ارزیابی چرخه حیات برای شناسایی و کاهش اثرات محیط زیستی استفاده شد. اثرات زیستمحیطی تولید محصول سیبزمینی در استان مرکزی در طبقات اثر گروههای تخلیه منابع غیرزنده، گرمایش جهانی، اسیدیته، مردابی شدن و کاهش لایه اوزون بررسی شد. نتایج نشان داد در تولید سیبزمینی انتشارات مستقیم از مزرعه، استفاده از کودهای شیمیایی و الکتریسیته بیشترین سهم تخریب محیط زیست را داشتند. در این رابطه مقدار شاخصها برای طبقات اثر تخلیه منابع غیرزنده، گرمایش جهانی، اسیدیته، مردابی شدن و کاهش لایه اوزون به ترتیب برابر 11/1، 89/152، 90/1، 87/0 و 00005/0 به دست آمد. بر اساس نتایج، استفاده از نهادههای ارگانیک، کشاورزی دقیق، مصرف بهینه کودها و سموم شیمیایی، استفاده از روشهای نوین آبیاری و فنّاوریهای پربازده و کممصرف در تولید سیبزمینی پیشنهاد گردید.