بستهبندی فعال پنیر لیقوان با فیلمهای نانوکامپوزیت پلیاتیلن حاوی نانوذرات فلزی و مدلسازی مهاجرت نانوذرات نقره
نویسندگان
1 دانشگاه تبریز
2 دانشکده مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه تبریز
3 دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
4 دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
5 دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
doi
10.22059/ijbse.2017.60261چکیده
پنیر لیقوان از جمله معروفترین پنیرهای ایرانی است که به دلیل روشهای سنتی تولید همواره با مشکلات میکروبیولوژیکی فراوانی همراه است. در این پژوهش اثر بستهبندی با دو فیلم نانوکامپوزیت پلیاتیلن سبک حاوی نانوذرات نقره، اکسید مس و اکسید روی با درصدهای متفاوت بر افزایش عمر نگهداری پنیر در دمای C° 4 بررسی شد. آزمونهای میکروبی پنیر بستهبندی شده در بستههای فوقالذکر بلافاصله پس از تولید، 7، 14، 21، 28 و 60 روز پس از تولید صورت گرفتند. نتایج نشان دادند که بعد از 60 روز نگهداری سرعت رشد کلیفرم و استافیلوکوکوساورئوس در پنیر تازه، با استفاده از فیلم ترکیبی حاوی درصدهای مساوی از نقره، اکسید مس و اکسید روی (نمونه شماره 1) نسبت به سایر فیلمها به صورت معنیداری (05/0p<) کمتر است. در صورتیکه تاثیری بر روند کلی تغییرات باکتریهای اسیدلاکتیک نداشتند. نتایج آزمون مهاجرت نانوذرات فلزی از بستههای حاوی نانوذرات فلزی به مشابه ماده غذائی نیز با توجه به استانداردهای اتحادیه اروپا و اداره غذا و داروی آمریکا بر ایمن بودن استفاده از نانوکامپوزیتهای حاوی نانوذرات فلزی دلالت داشتند. همچنین مدلسازی مهاجرت برای نانوذره نقره در مدت 12 ماه نیز صورت گرفت.