تحلیل تاب آوری کسب وکارهای گردشگری در نواحی روستایی مورد: حوزه نفوذ گردشگاهی شهر مشهد

نویسندگان
doi
چکیده

تنوع بخشی به اقتصاد روستایی از اولویت­های برنامه ­ریزی­ های جدید توسعه روستایی در ایران است؛ بنا به اهمیت آن، تلاش ­ هایی برای توسعه گردشگری و کسب و کارهای مرتبط به آن در مناطق روستایی کشور در حال انجام است. مهم­ترین نکته در کسب­ وکارهای نوظهور، تداوم فعالیت مناسب و ماندگار آن است. این مقاله به بررسی میزان تاب­آوری کسب­وکارهای گردشگری روستایی در سه بعد اقتصادی، اجتماعی و محیطی- کالبدی پرداخته است. تحقیق با روش توصیفی – تحلیلی و بر اساس اطلاعات 150 نفر نمونه در 10 روستای حوزه نفوذ گردشگاهی شهر مشهد انجام است. نتایج نشان داد که در روستاهای مورد مطالعه، شاخص ­ های تاب ­ آوری کسب­وکارهای گردشگری در سطح مناسبی قرار ندارد. همچنین، میان ویژگی­های فردی افراد فعال در زمینه­ی کسب و کارهای گردشگری با تاب ­ آوری این فعالیت­ها رابطه‌ی معنا­داری وجود دارد و بین چهار گروه رفاهی، خدماتی، غذایی و حمل­ و­نقل، متوسط تاب ­ آوری دارای تفاوت معناداری بوده است. در نهایت اینکه روستاهای حصار و میامی در رتبه‌های اول و دوم و روستاهای زشک و تبادکان در رتبه‌های نهم و دهم بوده و به این معنا که کسب و کارهای موجود در دو روستای اول از تاب ­ آوری بیشتری برخوردار است.