فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر دعا و نیایش بر امنیت روانی و نشاط معنوی دانش­آموزان دوره متوسطه دوم انجام شد. روش این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی (نیمه‌تجربی) پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل دانش­آموزان پسر پایه یازدهم شهر بهار در سال تحصیلی 1403-1402 بود که یک مدرسه پسرانه به­عنوان مدرسه پرآسیب در حاشیه شهر بهار شناخته شده بود و یک کلاس (کلاس 24 نفری) به­عنوان گروه آزمایش و دیگری (کلاس 24 نفری) به­عنوان گروه گواه انتخاب شدند. کلاس گروه آزمایش به طول 12 هفته، هر هفته روز یکشنبه صبح در کلاس درس دین و زندگی جلسه قرائت زیارت عاشورا و در این 12 هفته سه روز در هفته اول صبح قرائت دعای عهد داشتند. کلاس گروه گواه در این مدت دعا و زیارت خاصی در مدرسه قرائت نکردند. ابزار گردآوردی داده­ها شامل پرسش‌نامه امنیت روانی مزلو (2004) و نشاط معنوی چیریان و افروز (1395) بود. یافته­های پژوهش نشان داد شرکت در دعا و نیایش بر ترکیب خطی امنیت روانی و نشاط معنوی دانش­آموزان پسر پایه یازدهم تأثیر معنی­دار دارد و میزان تأثیر شرکت در دعا و نیایش به‌صورت همزمان بر ترکیب خطی امنیت روانی و نشاط معنوی دانش­آموزان 948/0 بود، و میزان تأثیر شرکت در دعا و نیایش بر افزایش امنیت روانی 915/0و نشاط معنوی 827/0 بود. بنابراین نتیجه­گیری می‌شود که دعا و نیایش به‌عنوان راهکاری معنوی می‌تواند در تقویت امنیت روانی و نشاط معنوی دانش‌آموزان مؤثر باشد.