فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بهبود مشخصات مکانیکی بتن به‌عنوان پایه‌ای‌ترین ماده در ساخت سازه‌های مختلف، به‌ویژه مقاومت کششی، خمشی و ضربه‌‌ای آن از دیرباز موردتوجه پژوهشگران مختلف بوده است. در این تحقیق به بررسی اثر افزودن الیاف فولادی در نسبت ابعادی مختلف به همراه الیاف پلی‌پروپیلن با افزودنی‌های معدنی پرکاربرد به‌منظور بهبود مقاومت ضربه‌‌ای بتن پرداخته شده است. پارامترهای در نظر گرفته شده شامل درصد الیاف پلی‌پروپیلن و فولادی، نسبت طول به قطر الیاف فولادی (L/D)، درصد افزودنی‌های خاکستربادی، میکروسیلیس و اپوکسی، در سنین مختلف نمونه‌ها بوده است. آزمایش‌هایی باهدف تعیین مقاومت ضربه‌‌ای، کششی، خمشی و فشاری روی نمونه‌‌های بتنی تحقیق انجام شد. برای تعیین مقاومت ضربه‌ای، روش آزمایشگاهی نوینی معرفی و مورداستفاده قرار گرفت. نتایج حاصل از مقاومت فشاری، کششی و خمشی نمونه‌‌های بتن در سنین مختلف ۷، ۲۸ و ۹۰ روزه، بیانگر تأثیر چشمگیر استفاده از الیاف ترکیبی با نسبت ابعادی بهینه بر افزایش مقاومت کششی و ضربه‌ای و تا حدودی ضعیف‌‌تر بر مقاومت فشاری و خمشی بتن است که این مقادیر در نمونه‌های ۲۸ روزه برای مقاومت کششی ۲۳ درصد و مقاومت فشاری و خمشی به ترتیب ۱۱ و ۱۸ درصد نسبت به نمونه شاهد افزایش پیدا کرده‌اند. همچنین تأثیرگذاری بیشتر استفاده از افزودنی‌های معدنی بر افزایش مقاومت خمشی بتن نسبت به استفاده از الیاف مشاهده گردید. مقایسه نمونه‌ها با نسبت L/D الیاف فولادی مختلف نشان داد که الیاف با نسبت L/D کمتر به بهبود بیشتری در مشخصات مکانیکی بتن منجر می‌شوند. نهایتاً استفاده از الیاف ترکیبی با L/D بهینه و افزودنی‌های معدنی باعث افزایش مقاومت ضربه‌‌ای جذب انرژی 4/97 برابری نمونه‌های بتنی بهینه نسبت به نمونه بتن شاهد گردیده است.