تحلیل نشانه-معناشناختی گفتمان رمانتیک گرا در شعر بت‌تراش از نادر نادرپور

نویسندگان

1 استادیار نشانه معناشناسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران

doi
10.30473/il.2023.65663.1563
چکیده

پژوهش‌های موجود به مولفه‌های ساختارگرا، زیباشناختی و رمانتیک­گرای شعر بت‌تراش، اثر نادرپور، اشاره کرده‌اند. جایگاه مهم این شعر در رمانتیک­گرایی ایرانی، نیازمند بررسی این شعر از منظر تحلیل گفتمانی است. مسئله اصلی تحقیق حاضر این است که رمانتیک­گرایی چگونه در متن شعر تجلی یافته است. با رویکرد توصیفی-تحلیلی نشانه‌معناشناختی، فرضیه پژوهش این است که رمانتیک­گرایی از رهگذر تجربه زیسته گفته‌پرداز و بر مبنای یک تقابل بنیادین پیشاگفتمانی در متن، جلوه گفتمانی و زبانی یافته است. نتایج تحقیق نشان داد تحولات نشانه­معناشناختی در این متن، از ایده پیشینی گفته‌‌‌پرداز در خصوص تقابل امر ایده‌آل و واقعی (تقابل زیبای آرمانی و زیبایی واقعی) نشأت گرفته است. گفته‌‌‌پرداز طرحی نظری در خصوص نابسندگی زیبایی آرمانی در دنیای واقعی در نظر دارد. گفته‌‌‌پرداز از این که برآورده شدن خواهش او با میانجی‌گری جادوگرانه امر اسطوره‌‌ای در دنیای واقعیت ممکن نیست تحت فشار عاطفی منفی، ابژه زیبا و مخلوق آرمانی­اش را نابود‌‌ می‌کند. او‌‌ می‌خواهد بگوید سوژه زیباگرا به آن میزانی از زیبایی‌های متکثر بیشتری برخوردار خواهد شد که زیبایی‌های متکثر و خرد بیشتری را تجربه کند (اباحه زیباشناختی) اما سرخوشی اسطوره‌‌ای برای همیشه از دسترس خارج شده و  هیچگاه شکاف میان امر آرمانی و واقعی از میان برداشته نخواهد شد.

کلیدواژه‌ها