نقد و بررسی ترجمه های صحیفه سجادیه بر اساس تقابل های معنایی (بررسی موردی: آیتی، فیض الاسلام، انصاریان و رحمت کاشانی)
نویسندگان
1 استاد زبان و ادبیات عرب، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا - همدان
2 دانش آموخته دکتری دانشگاه بوعلی سینا-همدان
doi
10.22084/dua.2023.27909.1015چکیده
تقابلهای معنایی جزء مهمترین ارکان علم معناشناسی هستند و شناخت مقابلهای هر واژه در روشن شدن معنای دقیق آن بسیار مؤثر است. این تقابلها با انواع خاص خود، میتواند مترجمان را به معنای دقیق واژگان متن رهنمون سازند و بسیاری از چالشهای ترجمه را حل و فصل نمایند. زبور آل محمد (ص) یا صحیفه سجادیه که شامل نیایشهای گرانبهای امام سجاد (ع) است، سرشار از واژگان متقابل با یکدیگر است. در این پژوهش که با روش توصیفی تحلیلی و با رویکرد معناشناسی در ترجمههای آیتی، فیض الاسلام، انصاریان و رحمت کاشانی از بیست نیایش اول صحیفه سجادیه بر اساس انواع تقابلهای معنایی که شامل تقابل مدرج، تقابل مکمل، تقابل دوسویه، تقابل جهتی و تقابل واژگان است، مورد نقد و بررسی قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد، ترجمه انصاریان و آیتی نسبت به دیگر ترجمهها، بیشتر به تقابلهای معنایی در متن مبدأ توجه کردهاند و فیض الاسلام و رحمت کاشانی با توجه به جملههای مقارن با یکدیگر، از معنای دقیق دور شدهاند. در بین تقابلهای معنایی، تقابل مکمل بیشترین بسامد و تقابل دوسویه کمترین بسامد را در نیایشهای امام زینالعابدین (ع) داشته است.