بررسی تغییر دلالتهای زمان در ترجمة صافی نجفی از رباعیات خیام با تکیه بر عناصر انسجامبخشی متن
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی واحد یادگار امام خمینی (ره)، شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی، ، تهران، ایران
doi
10.22054/rctall.2019.35106.1338چکیده
یکی از بهترین ترجمههای رباعیهای خیام به عربی، ترجمة احمد صافی نجفی است که در سطح بالایی از شاعرانگی قرار دارد. در این ترجمه، جدا از ویژگیهای مثبت، مشاهده میشود که برگردان رباعیها همراه با تغییراتی در گفتمان و دلالتهای شعر خیام انجام شدهاست. مقالة حاضر در پی آن است که با اساس قرار دادن اصل انسجام (Cohesion) و ابزارهای انسجامبخشی (Cohesive devices) مایکل هالیدی (Michael Halliday) و رقیه حسن (Ruqaiya Hasan) ، به تحلیل ترجمة صافی نجفی از خیام بپردازد. بر اساس اصل انسجام، رابطههای حاضر در متن، در سطحهای مختلف دستوری، اعم از واژگان و ابزارهای ربطی بین جملهها، نقش زیادی در انسجامبخشی به متن و خلق معنا و شکلدهی گفتمان دارند. در رباعیهای خیام نیز برخی عوامل انسجامبخشی، همچون ابزارهای ربطی، واژگانی و ارجاعی نقش اثرگذاری بر شکلگیری مفهوم زمان و دمغنیمی در شعر خیام دارند. در این مقاله، تلاش شده ابتدا عوامل انسجامبخش مرتبط با معنای زمان در شعر خیام تحلیل شود، سپس تغییرهایی که در حین ترجمه در این عوامل اعمال شده، رصد گردد و عنوان شود که این تغییرها چه نقشی در تغییر معنا و گفتمان داشتهاند تا بدین ترتیب، اهمیت نقش فرم در ترجمه به شکلی ملموس بیان شود. طبق تحلیلهای انجامشده، بیتوجهی به ابزارهای انسجامبخشی، مانند عوامل ربطی، واژگانی و حذفها در فرایند ترجمة رباعیها، باعث برهم خوردن دلالتهای چندگانة زمان در این اشعار شدهاست.