بررسی یک زبان رمزی: قوش دیلی یا اَهیِرّی دیل در طایفۀ سارویی از ایل قشقایی
نویسندگان
1 دانشآموختة کارشناسی ارشد زبانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 استادیار زبانشناسی رایانهای، مرکز منطقهای اطلاعرسانی علوم و فناوری، شیراز، ایران
doi
10.30473/il.2023.54481.1392چکیده
در برخی از طوایف ایل قشقایی، بهجز زبان ترکی، زبانی منحصر به طایفه نیز به صورت قراردادی وجود دارد. این زبان را قشقاییها «قوش دیلی» -زبان پرندگان- یا «اَهیِرّی دیل» -زبانی که دیگران قادر به فهم آن نباشند- مینامند. نوشتار حاضر، ضمن معرّفی زبان رمزی طایفۀ سارویی از ایل قشقایی، به فرایندهای واژهسازی و برخی ویژگیهای اجتماعی و کاربردی این زبان میپردازد. جمعآوری مواد زبانی به روش میدانی و با مصاحبه بر اساس پرسشنامۀ طرح ملی اطلس زبانی ایران پرمون (۱۳۸۵) صورت گرفت. برخی از واژهها نیز در روند انجام مصاحبه افزودهشدند. سپس، دادهها با توجّه به فرآیندهای واژهسازی و ویژگیهای زبان مخفی کالوه (۱۳۸۸)، تحلیل شد. نتایج تحلیل تا حدود زیادی با ویژگیهای مطرحشده توسط کالوه (1388) تطابق دارد. وجه تمایز اَهیِرّی دیل از ترکی قشقایی واژههای آن است. فرایندهای واژهسازی در این زبان شامل ابداع، قرضگیری و ترکیب است. نحوۀ قرارگیری عناصر جمله و همچنین وندها، حروف اضافه و اعداد مطابق با ترکی قشقایی است، اما افعال در این زبان از ترکیبی از واژهای قراردادی و فعل همکرد یا معین ساخته میشود.