بررسی یک زبان رمزی: قوش دیلی یا اَه‌یِرّی دیل در طایفۀ سارویی از ایل قشقایی

نویسندگان

1 دانش‏آموختة کارشناسی ارشد زبان‏شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 استادیار زبان‏شناسی رایانه‏ای، مرکز منطقه‏ای اطلاع‏رسانی علوم و فناوری، شیراز، ایران

doi
10.30473/il.2023.54481.1392
چکیده

در برخی از طوایف ایل قشقایی، به‏جز زبان ترکی، زبانی منحصر به طایفه نیز به صورت قراردادی وجود دارد. این زبان را قشقایی‌ها «قوش دیلی» -زبان پرندگان- یا «اَه‌یِرّی دیل» -زبانی که دیگران قادر به فهم آن نباشند- می‌نامند. نوشتار حاضر، ضمن معرّفی زبان رمزی طایفۀ سارویی از ایل قشقایی، به فرایندهای واژه‏سازی و برخی ویژگی‏های اجتماعی و کاربردی این زبان می‏پردازد. جمع‌آوری مواد زبانی به روش میدانی و با مصاحبه بر اساس پرسش‌نامۀ طرح ملی اطلس زبانی ایران پرمون (۱۳۸۵) صورت گرفت. برخی از واژه‌ها نیز در روند انجام مصاحبه افزوده‌شدند. سپس، داده‌ها با توجّه به فرآیندهای واژه‌سازی و ویژگی‌های زبان مخفی کالوه (۱۳۸۸)، تحلیل شد. نتایج تحلیل تا حدود زیادی با ویژگی‏های مطرح‏شده توسط کالوه (1388) تطابق دارد. وجه تمایز اَه‌یِرّی دیل از ترکی قشقایی واژه‌های آن است. فرایندهای واژه‌سازی در این زبان شامل ابداع، قرض‌گیری و ترکیب است. نحوۀ قرارگیری عناصر جمله و همچنین وندها، حروف اضافه و اعداد مطابق با ترکی قشقایی است، اما افعال در این زبان از ترکیبی از واژه‌ای قراردادی و فعل همکرد یا معین ساخته می‌شود.