بررسی کارایی واحدهای پرورش مرغ گوشتی به روش تحلیل پوششی داده‌ها، مطالعه موردی: استان اصفهان

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی/گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشگاه ایلام.

2 دانشگاه اراک

3 دانشگاه ایلام

doi
10.22059/ijbse.2016.59371
چکیده

در این مطالعه الگوی مصرف انرژی، کارایی و درصد ذخیره انرژی برای مرغداری­های مرغ گوشتی سه شهرستان اصفهان، نائین و نجف­آباد با ظرفیت­های مختلف مورد بررسی قرار گرفت. میانگین کل افزوده خالص انرژی برای ظرفیت­های کمتر از 10 هزار، 10 تا 30 هزار و بیشتر از 30 هزار قطعه به ترتیب 66/143-، 58/129- و 99/94- گیگاژول بر هزار قطعه مرغ به دست آمد. کارایی فنی برای ظرفیت­های کمتر از 10 هزار، 10 تا 30 هزار و بیشتر از 30 هزار قطعه به ترتیب 88، 92 و 96 درصد برآورد گردید. کارایی فنی خالص به ترتیب ظرفیت­ها 97، 98 و 99 درصد به دست آمد. انرژی ورودی بهینه­سازی شده توسط مدل بازگشت به مقیاس متغیر به ترتیب برای ظرفیت­های کمتر از 10 هزار، 10 تا 30 هزار و بیشتر از 30 هزار قطعه برابر 90/146، 80/136و 77/117 گیگاژول بر هزار قطعه مرغ به دست آمد.