بررسی کارایی واحدهای پرورش مرغ گوشتی به روش تحلیل پوششی دادهها، مطالعه موردی: استان اصفهان
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی/گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشگاه ایلام.
2 دانشگاه اراک
3 دانشگاه ایلام
doi
10.22059/ijbse.2016.59371چکیده
در این مطالعه الگوی مصرف انرژی، کارایی و درصد ذخیره انرژی برای مرغداریهای مرغ گوشتی سه شهرستان اصفهان، نائین و نجفآباد با ظرفیتهای مختلف مورد بررسی قرار گرفت. میانگین کل افزوده خالص انرژی برای ظرفیتهای کمتر از 10 هزار، 10 تا 30 هزار و بیشتر از 30 هزار قطعه به ترتیب 66/143-، 58/129- و 99/94- گیگاژول بر هزار قطعه مرغ به دست آمد. کارایی فنی برای ظرفیتهای کمتر از 10 هزار، 10 تا 30 هزار و بیشتر از 30 هزار قطعه به ترتیب 88، 92 و 96 درصد برآورد گردید. کارایی فنی خالص به ترتیب ظرفیتها 97، 98 و 99 درصد به دست آمد. انرژی ورودی بهینهسازی شده توسط مدل بازگشت به مقیاس متغیر به ترتیب برای ظرفیتهای کمتر از 10 هزار، 10 تا 30 هزار و بیشتر از 30 هزار قطعه برابر 90/146، 80/136و 77/117 گیگاژول بر هزار قطعه مرغ به دست آمد.