ارزیابی عملکرد لرزهای سیستمهای مهاربند واگرا بدون اعضا قطری
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
2 پژوهشکده سازه و زلزله، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
3 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
doi
10.22060/ceej.2024.22548.7992چکیده
سیستمهای مهاربند واگرا به واسطه شکلپذیری قابل قبول و سختی متناسبی که از خود نشان میدهند به عنوان یکی از سیستمهای باربر در برابر بار جانبی در نظر گرفته میشوند. علیرغم محاسن این نوع سیستمها آنها دارای معایبی نیز میباشند که نیاز به بهبود رفتار آنها را ضروری میسازد. یکی از این محدودیتها عدم ایجاد فضای معماری کافی به خصوص در دهانههای کوتاه است. همین امر باعث استفاده از لینکهای با طول بلند در دهانههای کوتاه میشود که از لحاظ عملکردی نسبت به لینکهای با طول کوتاه جذب انرژی ضعیفتری دارند. محدودیت دیگر مهاربندهای واگرا، تعویض هزینهزا و زمانبر آنها است. ایده استفاده از لینکهای قابل تعویض میتواند زمان و هزینه تعمیر و بازسازی سیستم را کاهش دهد. در این پژوهش ایده حذف المان مورب در مهاربندهای واگرا و افزایش عمق تیر خارج از لینک پیشنهاد میشود تا علاوه بر دستیابی به سختی متناسب، فضای معماری ارتقا یافته نیز برای طراحان فراهم گردد. همچنین با استفاده از اتصال قابل تعویض لینک به تیر اصلی، امکان تعمیر کمهزینهتر سازه پس از وقوع حادثه وجود خواهد داشت. در این تحقیق علاوه بر مطالعات آزمایشگاهی، ایده پیشگفته با استفاده از مدلهای عددی نیز مورد بررسی قرار میگیرد. در همین راستا، برای یافتن نسبت بین افزایش ابعاد تیر خارج از لینک و سختی قاب، اقدام به مدلسازی عددی 572 نمونه با افزایش تدریجی ابعاد تیر قاب بدون مهاربند میگردد. در نهایت با استفاده از یادگیری ماشین رابطهای بین افزایش ابعاد تیر و افزایش سختی قاب متناظر به منظور ارتقای میزان جذب انرژی و شکلپذیری سیستم پیشنهاد میگردد.
