نقدی بر انتخاب‌های واژگانی محمد دشتی در ترجمة نهج‌البلاغه از منظر سطح معنایی ـ لغوی گارسس

نویسندگان

1 استادیار زبان و ادبیات عربی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

2 استادیار زبان و ادبیات عربی، واحد میناب، دانشگاه آزاد اسلامی، هرمزگان، ایران

3 استادیار زبان و ادبیات عربی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22054/rctall.2019.35305.1340
چکیده

این پژوهش در نظر دارد تا انتخاب‌های واژگانی ترجمة محمد دشتی از نهج‌البلاغه امام علی(ع) را بر اساس سطح معنایی ـ لغوی الگوی ارزیابی ترجمة گارسس بررسی و نقد نماید. برای این منظور، ابتدا سطح معنایی لغوی گارسس در حیطة ارزیابی ترجمه توضیح داده می‌شود و آنگاه با کمک نمونه‌گیری تصادفی، نمونه‌های قابل کاربست این نظریه به عنوان داده‌های مقاله ارائه می‌شود. این پژوهش روشن می‌کند که دشتی در انتخاب‌های واژگانی خود، بیش از هر چیز به بسط واژگانی در قالب‌های مختلف و از همه مهم‌تر، به بسط تفسیری و ایدئولوژیک روی آورده‌است. او ابهام‌های واژگانی کلام امام علی(ع) را به‌کلّی از میان برده، یا تفسیر به رأی کرده‌است و تلاش داشته هیچ واژة مبهمی در ترجمه‌اش وجود نداشته باشد.