مقایسه رشد زبان در کودکان پیش‌دبستانی فارسی‌زبان و فارسی-ترکی‌زبان با استفاده از شاخص نحوی میانگین طول گفته (MLU)

نویسندگان

1 دانشیار گفتار درمانی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران

2 دانش‌آموخته زبان‌شناسی همگانی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

doi
10.30473/il.2023.62099.1503
چکیده

میانگین طول گفته (MLU) مقیاسی برای ارزیابی و توصیف نظام‌مند رشد زبان در کودکان به‌شمار می‌رود. هدف از این پژوهش آن است که به شیوه توصیفی-تحلیلی به مقایسه رشد زبان در کودکان فارسی‌زبان و فارسی-ترکی‌زبان به کمک این شاخص نحوی بپردازد. برای انجام این پژوهش، 30 کودک فارسی‌زبان و 30 کودک فارسی‌-ترکی‌زبان در سه گروه سنی 37-46، 47-56 و 57-66 ماهه انتخاب شدند. پس از گردآوری نمونه‌های زبانی، تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار آماری SPSS انجام شد. یافته‌های پژوهش حاضر، نشان‌دهنده همبستگی بالا بین دو شاخص میانگین طول گفته بر حسب تکواژ و واژه است. این نتیجه‌گیری با یافته‌ پارکر (2005) مبنی بر این‌که به شکل مؤثری می‌توان از یکی از این دو شاخص به‌جای دیگری برای اندازه‌گیری رشد زبان در کودکان استفاده کرد، هم‌سو است. از سوی دیگر، تنها در بازه سنی 57-66 ماهه بین دو گروه زبانی فارسی‌زبان و فارسی-ترکی‌زبان تفاوت قابل ملاحظه‌ای در رشد زبان کودکان دیده می‌شود. این نتیجه‌گیری، یافته‌های‌ پژوهش‌هایی از قبیل دالگرِن و همکاران (2017) مبنی بر برتری عملکرد کلامی کودکان تک‌زبانه به کودکان دوزبانه را مورد تأیید قرار می‌دهد. هر دو گروه زبانی در سنین پایین‌تر عملکرد کلامی مشابه دارند و روند رشد زبانی مشابهی را به موازات افزایش سن نشان می‌دهند.