آیندهپژوهی ارتقای بهرهوری نیروی کار در بستر اقتصاد دانشبنیان در پهنه سرزمین ایران
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم اقتصادی، دانشکده علوم اقتصادی، دانشگاه بینالمللی اهل بیت (ع)، تهران، ایران
2 دانشآموخته مقطع کارشناسی ارشد، گروه علوم اقتصادی، دانشکده علوم اقتصادی، دانشگاه بینالمللی اهل بیت (ع)، تهران، ایران
3 استادیار گروه آموزشی اقتصاد بازرگانی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
10.30466/grfs.2025.55663.1072چکیده
هدف اصلی پژوهش حاضر ارتقای بهرهوری نیروی کار در پهنه سرزمین ایران در بستر مؤلفههای اقتصاد دانشبنیان است. در اقتصاد دانشبنیان، تولید، توزیع و بازدهی دانش، محرک اصلی رشد اقتصادی، ثروت و اشتغال در تمامی سطوح سازمان میباشد. دانش، موجب بهبود و ارتقای بهرهوری، افزایش تولید و رشد پایدار اقتصادی میشود. در تحقیق حاضر که تأثیر چهار مؤلفه تحت عنوان مؤلفههای ترکیبی اقتصاد دانشبنیان و متغیرهای توضیحی مانند تولید ناخالص داخلی، مخارج دولت و تورم، روی ارتقای بهرهوری نیروی کار در سیویک استان ایران بررسیشده است، جهت دستیابی به نتایج تحقیق، از روش اقتصادسنجی پانل دیتا (حداقل مربعات کاملاً اصلاحشده) و نسخه ۱۲ نرمافزار EViews استفادهشده است. بهمنظور بررسی پویایی و ایستایی متغیرها، همبستگی و رابطه بلندمدت میان آنها از آزمونهای ریشه واحد و کائو و برای سطح معناداری، اثرات ثابت و تصادفی مدل از آزمونهای افلیمر و هاسمن استفادهشده است که با سطح اطمینان ۹۵ درصد پانل بودن و اثرات ثابت مدل تأیید شد. نتایج این پژوهش نشان میدهد که مؤلفههای ترکیبی اقتصاد دانشبنیان بر بهرهوری نیروی کار در استانهای ایران، تأثیر مثبت و معنیدار داشته و متغیرهای تولید ناخالص داخلی و مخارج دولت نیز تأثیر مثبت و معنیدار بر بهرهوری نیروی کار دارند اما میان تورم و بهرهوری نیروی کار، رابطه منفی و معنیدار برقرار است. نتیجه میگیریم که ارتقای بهرهوری نیروی کار در پهنه سرزمین ایران در آینده، متأثر از مؤلفههای ترکیبی اقتصاد دانشبنیان بوده است؛ بنابراین سیاستگذاران اقتصادی جهت ارتقای بهرهوری در استانهای ایران میبایست در آینده توسعه پارکهای علمی و فناوری، توسعه مراکز رشد و کارآفرینی، مهارت نیروی انسانی، توسعه زیرساختهای فناوری و توسعه دورههای آموزشی و پژوهشی را در دستور کار خود قرار دهند.