زمانبندی کارکنان با درجه مهارت متفاوت در کارگاههای کوچک تولیدی پوشاک
نویسندگان
1 استادیار مدیریت صنعتی، گروه مدیریت، اقتصاد و حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 استادیار مدیریت بازرگانی، گروه مدیریت، اقتصاد و حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.52547/jimp.11.3.153چکیده
در این پژوهش سعی شده است تا با درنظرگرفتن مفهوم مهندسی عوامل انسانی در زمانبندی نوبتهای کاری، کارایی کارکنان بهینهسازی شود. با توجه به اهمیت پارامترهای انسانی همچون یادگیری و فراموشی در مهارت کارکنان، بهویژه هنگام چرخش شغلی، این عوامل در مسئله زمانبندی گردش شغلی کارکنان مطالعه و مدلسازی شده است. بدین منظور یک مدل برنامهریزی عدد صحیح غیرخطی برای مسئله زمانبندی کارکنان با دو نوع مهارت (ماهر و نیمهماهر) ارائه شده است. تابع هدف مدل ریاضی بیشینهسازی کارایی کارکنان مدلسازی شد. برای تجزیهوتحلیل تأثیرات هزینه کارکنان، یادگیری و فراموشی بر کارایی زمانبندی کارکنان، مثالهای مختلف با درنظرگرفتن پارامترهای متفاوت حل شد. برای حل مسئله ارائهشده، نرمافزار گمز بهکار رفت. نتایج نشان داد که مدل ارائهشده توانایی ارائه طرحهای زمانبندی کارکنان با هدف بیشینهسازی کارکنان را دارد؛ همچنین نتایج محاسباتی نشان داد که نرخ یادگیری و فراموشی در تعیین طرح زمانبندی بهینه و استفاده و یا عدماستفاده از کارگران نیمهماهر و جابهجایی کارکنان اصلی بین ماشینها نقش مهمی دارد. مدل ارائهشده و نتایج این پژوهش به کارفرمایان در استفاده از انواع طرحهای زمانبندی و بهینهسازی سیستم با محدودیت دوگانه کمک مؤثری میکند.