زمان‌بندی کارکنان با درجه مهارت متفاوت در کارگاه‌های کوچک تولیدی پوشاک

نویسندگان

1 استادیار مدیریت صنعتی، گروه مدیریت، اقتصاد و حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

2 استادیار مدیریت بازرگانی، گروه مدیریت، اقتصاد و حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
10.52547/jimp.11.3.153
چکیده

در این پژوهش سعی شده است تا با در­نظر­گرفتن مفهوم مهندسی عوامل انسانی در زمان‌بندی نوبت‌های کاری، کارایی کارکنان بهینه‌سازی شود. با توجه به اهمیت پارامترهای انسانی همچون یادگیری و فراموشی در مهارت کارکنان، به‌ویژه هنگام چرخش شغلی، این عوامل در مسئله زمان‌بندی گردش شغلی کارکنان مطالعه و مدل‌سازی شده است. بدین منظور یک مدل برنامه‌ریزی عدد صحیح غیرخطی برای مسئله زمان‌بندی کارکنان با دو نوع مهارت (ماهر و نیمه­‌ماهر) ارائه شده است. تابع هدف مدل ریاضی بیشینه‌سازی کارایی کارکنان مدل‌سازی شد. برای تجزیه‌وتحلیل تأثیرات هزینه کارکنان، یادگیری و فراموشی بر کارایی زمان‌بندی کارکنان، مثال‌های مختلف با در­نظر­گرفتن پارامترهای متفاوت حل شد. برای حل مسئله ارائه‌شده، نرم‌افزار گمز به­‌کار رفت. نتایج نشان داد که مدل ارائه‌شده توانایی ارائه طرح‌های زمان‌بندی کارکنان با هدف بیشینه‌سازی کارکنان را دارد؛ همچنین نتایج محاسباتی نشان داد که نرخ یادگیری و فراموشی در تعیین طرح زمان‌بندی بهینه و استفاده و یا عدم‌­استفاده از کارگران نیمه‌­ماهر و جابه­‌جایی کارکنان اصلی بین ماشین‌ها نقش مهمی دارد. مدل ارائه‌شده و نتایج این پژوهش به کارفرمایان در استفاده از انواع طرح‌های زمان‌بندی و بهینه‌سازی سیستم با محدودیت دوگانه کمک مؤثری می‌کند.