نقشنماهای کلامی اولیه درفارسی محاورهای
نویسندگان
1 استادیار زبانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.30473/il.2022.59443.1465چکیده
نقشنماهای کلامی شامل دستهای از واژهها یا عناصر زبانی هستند که سبب برقراری ارتباط میانزنجیرههای گفتار میشوند، بیآنکه نقشی در مفهوم معناشناختی آنهاداشته باشند. فریزر (2009) نقشنماها را به سه دستۀبسطی، استنباطی و تقابلی طبقهبندی کرده است.فریزر در میان انواع نقشنماها، and (و)، but (اما) و so (بنابراین) را، که در زبان انگلیسی از فراوانی بیشتری برخوردارند، به عنوان نقشنماهای اولیه در نظر گرفته است. در این پژوهش به بررسی انواع نقشنماهای مطرحشده از سوی فریزر، به ویژه نقشنماهای اولیه و فراوانی آنها، در زبان فارسی محاورهای پرداختهایم. دادههای پژوهش از دادگان مکالمۀ تلفنی فارسی بزرگ بهدست آمده است. 30 مکالمه به مدت 10 ساعت و 36 دقیقه با موضوعات مختلف انتخاب شدهاند و بر اساس دیدگاه فریزر (2009)، انواع نقشنماها در آنها بررسی و طبقهبندی شدهاند. نتایج نشان داده است که نقشنماهای و، ولی و بعد از فراوانی بیشتری برخوردارند و میتوان آنها را نقشنماهای اولیه در فارسی محاورهای در نظر گرفت. همچنین، اصطلاحات دیگری در زبان فارسیمحاورهایکاربرد دارند که از ترکیب دو نقشنما به دست آمدهاند، مانند ولی خب. گرچه این اصطلاحات در انگارۀ فریزر مطرح نشدهاند، اما در فارسی کاربرد نسبتاً گستردهایدارند که میتوان آنها را نقشنماهای مرکب نامید.