رابطه خلاقیت معلمان با اثربخشی تدریس ریاضی پایه ششم دوره ابتدایی
نویسندگان
1 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه علوم تحقیقات تهران، ایران.
2 دکتری تخصصی مدیریت آموزشی دانشگاه تهران، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مدیریت آموزشی دانشگاه تهران، ایران.
4 عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه خلاقیت معلمان با اثربخشی تدریس ریاضی پایه ششم دوره ابتدایی بود. جامعه آماری تمامی دانش-آموزان پایه ششم مدارس ابتدایی دولتی منطقه 2 (518 نفر) شهر تهران بود که 251 نفر بر اساس روش نمونهگیری تصادفی ساده و طبق فرمول کوکران به عنوان نمونه انتخاب شد. برای جمعآوری اطلاعات پژوهش، از سه پرسشنامه استاندارد خلاقیت رندسیپ (2006) برای سنجش خلاقیت معلمان، پرسشنامه اثربخشی پارسونز(2009) برای سنجش اثربخشی کلاس درس ریاضی و پرسشنامه اثربخشی تدریس پاینتا وهمر(2008) برای سنجش اثربخشی تدریس ریاضی استفاده گردید. سوالات هر سه پرسشنامه به صورت پنجگزینهای و براساس مقیاس لیکرت امتیازبندی شدند. برای سنجش پایایی پرسشنامهها از آزمون آلفای کرونباخ استفاده گردید. روایی ابزارها با استفاده از روش محتوایی و صوری تأیید شد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از آزمونهای آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون استفاده شد. نتایج نشان داد رابطه بین خلاقیت معلمان با حمایت عاطفی، سازماندهی کلاس، حمایت آموزشی و به طور کلی اثربخشی تدریس مثبت و معنیدار میباشد. نتایج آزمون رگرسیون نشان داد که متغیر خلاقیت بر اثربخشی تدریس معلمان درس ریاضی مؤثر است. همچنین نتایج نشان داد که رابطه بین خلاقیت معلمان با مولفههای اثربخشی کلاس درس (انطباق، تحقق اهداف، رضایت شغلی و تعهد سازمانی) مثبت و معنیدار میباشد.