خطاهای ترجمه در باهمآییهای قرآنی با تکیه بر دیدگاههای نیومارک، بیکر و لارسون
نویسندگان
1 دانشیار زبان و ادبیات عربی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 استاد زبان و ادبیات عربی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 استاد زبانشناسی همگانی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22054/rctall.2017.7817چکیده
بسیاری از نظریهپردازان ترجمه به نقش باهمآیی در ترجمه اذعان کردهاند و در بخشی از مطالعات خود، نقش این پدیدة زبانی در ترجمه را بررسی نمودهاند، اما در حوزة ترجمة قرآن، هنوز این مسئله بررسی نشدهاست و با چالشهای زیادی روبهروست. در پژوهش حاضر با تکیه بر دیدگاههای نیومارک، بیکر و لارسون از یک طرف، و ترجمة قرآن از طرف دیگر، یک تقسیمبندی جدید از چالشهای ترجمه در باهمآییهای قرآنی، فارغ از تقسیمبندی نحوی آن، ارائه شدهاست و با استخراج شواهدی برای این چالشها از ده ترجمة معاصر قرآن، راهکارهایی برای حل این چالشها پیشنهاد میکند. جامعة آماری این پژوهش شامل صد باهمآیی قرآنی است که بر اساس معیار بسامد از قرآن استخراج شدهاند و مواردی از باب نمونه در این مقاله به بحث گذاشته شدهاست. پنج چالشی که در باهمآییهای قرآنی فراروی مترجم است، عبارتند از: 1ـ برداشت نادرست از یک باهمآیی. 2ـ تفاوت بین درست بودن و طبیعی بودن معادلها در زبان فارسی. 3ـ تفاوت ترتیب قرار گرفتن باهمآییها در زبان مبدأ و مقصد. 4ـ رعایت وحدت معادل. 5ـ یکسانسازی و هماهنگی در معادلها و ترجمة واحد از باهمآییهای مختلف در قرآن. با عنایت به این چالشها و راهکارهای پیشنهادی نگارندگان، میتوان ترجمهای شیواتر و رساتر از قرآن ارائه کرد.
