شناسایی و اولویتبندی عوامل تأخیر و راهکارهای تحویل بهموقع مبتنی بر EFQM در صنعت هواپیمایی
نویسندگان
1 استادیار، دانشگاه صنعتی مالک اشتر شاهین شهر.
2 کارشناسی ارشد، دانشگاه صنعتی مالک اشتر شاهین شهر.
3 کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد نجف آباد.
doi
10.52547/jimp.11.2.177چکیده
در دنیای رقابتی امروز، رعایت الزامات مشتریمداری شرط اصلی پایداری در بازار غیرانحصاری و رقابتی است. عدمتحویل بهموقع محصولات، سبب بروز نارضایتی مشتریان و تحمیل هزینههای اضافی خواهد شد. از این رو تأخیر پروژهها و ارائه راهکارهایی برای رفع آنها یکی از مشکلات مهم در سازمانها تلقی میشود. این پژوهش با هدف شناسایی و اولویتبندی عوامل تأخیر و راهکارهای تحویل بهموقع محصولات در صنعت ساخت و تولید اقلام و سامانههای هوایی در محدوده زمانی سال 1398 انجام شده است. بدین منظور عوامل تأخیر با استفاده از مدل تعالی سازمانی شناسایی و دستهبندی شدند؛ سپس با استفاده از تکنیک مدلسازی ساختاری - تفسیری، روابط شبکهای وابستگی عوامل تأخیر و راهکارها مشخص و میزان تأثیر آنها در تأخیرات با روش تحلیل شبکهای محاسبه شد. درنهایت با تحلیل اهمیت - عملکرد و بر اساس سه شاخص میزان هزینه برای اجرای راهکار اصلاحی، مدتزمان لازم برای اصلاح و دسترسی و امکانپذیری، راهکارهای قابلپذیرش تعیین و اولویتبندی گردید. یافتهها نشان داد که از میان 113 عامل تأخیر شناساییشده، 45 عامل دارای تأخیر ریشهای بوده است. پس از انجام مدلسازی ساختاری تفسیری 19 عامل ریشهای تاثیرگذار (محرک) مشخص گردید و سپس 14 راهکار اصلاحی همراه با وزندهی و اولویتبندی آنها توسط خبرگان تعیین شد.