رابطه بین قابلیت لجستیک و ریسک در تابآوری زنجیره تأمین حملونقل کالا با رویکرد تحلیل همبستگی کانونی
نویسندگان
1 مربی، گروه مهندسی صنایع، دانشگاه پیام نور، ایران.
2 استادیار، گروه ریاضی، دانشگاه امام حسین (ع).
doi
10.52547/jimp.11.2.247چکیده
در این پژوهش، بهمنظور شناسایی راهکارهای تابآور نمودن زنجیره تأمین حملونقل کالا، 14 شاخص برای قابلیت لجستیک و 13 شاخص برای ریسک از روش تحلیل عاملی بهدست آمد. پرسشنامه قابلیت لجستیک توسط مشتریان و پرسشنامه ریسک توسط مدیران و کارکنان شرکتهای حملونقل پاسخ داده شد. شش عامل در متغیر قابلیت لجستیک و پنج عامل در متغیر ریسک از روش تحلیل عاملی، کشف و نامگذاری شدند. همبستگی کانونی بین شاخصها از طریق نرمافزار SPSS تحلیل شد. یافتههای حاصل از تحلیل همبستگی کانونی نشان میدهد که ترکیب خطی مناسب و همبستگی معناداری بین متغیر قابلیت لجستیک و متغیر ریسک وجود دارد و در ضریب کانونی اول، میزان واریانس81 درصد و در ضریب کانونی دوم، واریانس 78 درصد بین دو ترکیب خطی کانونی بهدست آمد. نتایج نشان میدهد که شاخصهای ریسک میتوانند تا 2/13 درصد، باعث تغییرات در قابلیت لجستیک شوند و شاخصهای قابلیت لجستیک هم میتوانند تا 8/16 درصد در متغیر ریسک تغییر ایجاد کنند؛ همچنین شاخصهای بیمه و تضمین ایمنی و تحویل بهموقع کالا، بیشترین تأثیر را در بهبود قابلیت لجستیک دارند و شاخصهای تأخیرات ناوگان و مشکلات تهیه سوخت ناوگان حملونقل، بیشترین تأثیر را در افزایش ریسک دارند.