تبیین کارکردهای نگرش محله محوری در مدیریت شهرهای میان اندام کشور (مطالعه موردی: شهر بهار)
نویسندگان
1 گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
2 گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان، همدان، ایران
doi
10.30466/grfs.2024.55180.1047چکیده
ازآنجاییکه محله بنیادیترین عنصر یک شهر است و شهروندی یک احساس مشترک عمومی نسبت به هویت ملی و اجتماعی در یک محدوده مشخص میباشد، بدون شک مدیریت محله محوری نقش بسزایی در مدیریتی شهری ایفا میکند؛ اما متأسفانه امروزه شهروندمداری در مدیریت شهرهای کشورمان به موضوع کماهمیتی بدل شده است. پژوهش حاضر به دنبال آن است تا میزان توجه مدیران شهری به پتانسیلها و ظرفیتهای محله محوری در شهرهای میام اندام (همچون شهر بهار) موردسنجش و ارزیابی قرار دهد. همچنین سنجش و ارزیابی نقاط قوت و ضعف چنین نگرشی موردتوجه بوده است. روش پژوهش حاضر توصیفی و تحلیلی میباشد و از ابزار پرسشنامه جهت گردآوری دادههای موردنیاز تحلیل استفادهشده است. جامعه آماری شامل مدیران و کارشناسان حوزه مدیریت شهری در شهر بهار میباشد که با استفاده از فرمول مورگان 196 نفر تعیینشده است. نتایج تحقیق حاکی از آن است که مدیریت شهری به شکل رایج کنونی اداره بهینه شهرها را به دنبال ندارد چراکه مسائل و مشکلات شهرها بسیار پیچیده هستند. لذا توجه به رویکرد مدیریت محله محوری بهعنوان نقطه اتصال بین اجتماع محلی و حکومت مرکزی امری ضروری میباشد. نتایج آزمونt تک نمونهای حاکی از آن بود که مؤلفه شفافیت (امتیاز 3.25) بهعنوان یکی از مؤلفههای مدیریت شهری دارای بیشترین اهمیت است چراکه در سالهای اخیر تلاشهای سودمندی توسط شهرداری بهار برای اطلاعرسانی عمومی در رابطه با فعالیتهای شهرداری صورت گرفته است. همچنین میانگین محله محوری تقریباً با میانگین آماری (3) نشان از حد متوسط و مناسب محله محوری این شهر در استان همدان میباشد.