بررسی لیچینگ اکسیدی اسفالریت توسط پیرولوزیت در محیط های کلریدی و سولفاته

نویسندگان

1 دانشکده مهندسی معدن، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران

2 دانشکده مهندسی معدن، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران

3 دانشکده مهندسی معدن، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران

doi
10.22060/ceej.2024.22898.8070
چکیده

مهم‌ترین منبع برای استحصال فلز روی را کانی‌های سولفیدی از جمله اسفالریت تشکیل می‌دهد که چالش اصلی در این زمینه عدم انحلال مناسب روی در اسیدهای معدنی به دلیل وجود لایه غیر فعال گوگردی در سطح آن است. تحقیقات وسیعی در جهت انحلال اسفالریت در محیط اسیدی به کمک اکسنده های مختلف نظیر اکسیژن انجام شده است که در اکثر این تحقیقات، معایبی نظیر هزینه بالای تولید اکسنده، هزینه سرمایه‌گذاری بالا، استهلاک زیاد تجهیزات و مخاطرات زیست‌محیطی مشاهده می‌شود. از این رو در این تحقیق، انحلال اسیدی کنسانتره اسفالریت که حاوی 41/24 درصد روی، 26/24 درصد گوگرد و 6/6 درصد آهن است، توسط پیرولوزیت در محیط‌های سولفاتی و کلریدی، مورد بررسی قرار گرفت. پیرولوزیت به دلیل ارزان و قابل دسترس بودن از جمله اکسنده هایی است که قابلیت استفاده صنعتی خوبی دارد. پارامترهای مورد بررسی شامل غلظت پیرولوزیت، غلظت اسید، دما و نسبت جامد به مایع است که مورد بررسی قرار گرفته‌اند. طبق نتایج، درصد بازیابی روی با افزایش دما از 25 به 85 درجه سلسیوس، به 85 درصد می‌رسد. با کاهش نسبت جامد به مایع از 150 به 50 گرم بر لیتر، بازیابی روی به 99/78 درصد می‌رسد. همچنین، محیط انحلال سولفاتی نسبت به کلریدی دارای بازیابی بیش‌تری است، به‌طوری که در محیط انحلال کلریدی، بازیابی روی در شرایط یکسان 22 درصد کاهش یافته است. در این بررسی، بازیابی روی در حالت بهینه و در مدت زمان 5 ساعت، 99/78 درصد حاصل شده است.