تأثیرات متقابل زبان و تفکر: بررسی مقایسه‌‏ای زبان فارسی، انگلیسی و چینی

نویسندگان

1 مربی زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه مطالعات خارجی، گوانگدونگ، چین.

2 استادیار آموزش زبان فارسی به غیرفارسی‏زبانان، دانشگاه بین‏المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.

doi
10.30473/il.2022.56285.1416
چکیده

در این پژوهش سعی شده است با بررسی تفاوت‏های فکری که نشأت‏گرفته از شغل و اقلیم و محیط زیست بوده است و همچنین بررسی مقایسه‏ای تعدادی از ساختارهای صرفی و نحوی زبان‏ فارسی، انگلیسی و چینی به این پرسش پاسخ داده شود که چه رابطه‏ای میان تفکرات اشخاص و روابط فکر و زبان در سه زبان چینی، فارسی و انگلیسی وجود دارد؟ در این پژوهش از چارچوب نظری نسبیت زبانی (ساپیر، ۱۳۷۶: ۳۶) استفاده شده است. نتایج این پژوهش نشان داد که چینی‏زبانان ‌و فارسی‏زبانان موضوعات را به‌ طور کلی و احساساتی توصیف می‌کنند و به گروه خیلی اهمیت می‌دهند؛ بنابراین زبان‏های چینی و فارسی به معنای خارج از زبان توجه بیشتری دارند. انگلیسی‌زبان‏ها به تفکر تحلیلی مسلط‏ترند و موضوعات را جزءبه‏جزء تحلیل می‌کنند و از نظر ساختار جمله، به شخص و کامل بودن جمله توجه می‌کند. با بررسی جملات این سه زبان مشخص شد که افعال زبان انگلیسی و زبان فارسی، بر خلاف زبان چینی دارای زمان است، فاعل غیرجاندار در این زبان‏ها می‏تواند در جایگاه نهاد قرار گیرد،‌ عبارت‏های اسمی از از لحاظ شناختگی (معرفه) و ناشناختگی (نکره) اسم، دارای نشانه‏ است. اما در زبان چینی عبارت‏های اسمی دارای نشانه نیستند و فاعل غیرجاندار در جایگاه نهاد قرار نمی‏گیرد. زبان فارسی از نظر ساختار بیشتر شبیه انگلیسی است و از نظر تفکر و فرهنگ با چینی‌ها شباهت بیشتری دارند.

کلیدواژه‌ها