مدل سازی عملکرد تیغه های مختلف زیرشکن با استفاده از روش المانهای مجزا
نویسندگان
1 دانشگاه محقق اردبیلی
2 سایر
doi
10.22059/ijbse.2016.58479چکیده
بر اساس تحقیقات انجام گرفته برای مواد دانه ای مانند خاک، روش عددی المان مجزا از نظر شبیه سازی دقیقتر از سایر روشها مانند روشهای تحلیلی و المان محدود است. در این تحقیق عملکرد سه نوع ساقه کجساق، پاراپلو و مرسوم در دو حالت آزمایشی و مدلسازی مورد ارزیابی قرار گرفت. آزمایشها در انباره خاکی به صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام گرفت. فاکتورهای مورد بررسی سرعت پیشروی و نوع تیغه بودند. سرعت پیشروی در 5 سطح 1، 5/1، 2، 5/2 و km/h3 و عمق ثابتcm 35 بر روی نیروی مقاوم کششی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج تجزیه واریانس و مقایسه میانگین نشان داد که سرعت پیشروی و نوع تیغه در سطح احتمال ٪1 تاثیر معنیداری روی نیروی مقاوم کششی داشتند. بیشترین نیروی مقاوم کششی N 1541 مربوط به تیغه مرسوم در سرعت km/h 3 و کمترین مقدار نیروی مقاوم کششیN 8/294 مربوط به تیغه کج ساق در سرعت km/h 1 میباشد. با افزایش سرعت حرکت تیغه انرژی پیوندی در واحد زمان، مقدار کار اصطکاکی بین سطح تیغه و ذرات خاک و انرژی جنبشی ذرات افزایش یافته که این پارامترها از عوامل موثر در افزایش نیروی کشش می باشند. در تمامی سرعتها کمترین نیروی مقاوم کششی مربوط به تیغه کجساق و بیشترین نیروی مقاوم کششی مربوط به تیغه مرسوم است. ضریب تبیین بالا بین نتایج آزمایشگاهی و مدلسازی (R2=0.9935) نشان میدهد که مدل المان مجزا تاثیر سرعت پیشروی و نوع تیغه را بر روی نیروی مقاوم کششی به خوبی نشان میدهد. میانگین خطای نسبی مقادیر اندازهگیری شده و پیش بینی شده با استفاده از روش المان مجزا 871/6% برای میانیگن نیروی مقام کششی بدست آمد.