مدلسازی ساختار ائتلاف بهینه با استفاده از مفهوم پاسخ هسته
نویسندگان
1 استاد، دانشگاه تهران.
2 استاد دانشگاه تهران
3 دانشجوی دکتری، دانشگاه تهران.
doi
10.52547/jimp.11.1.9چکیده
تشکیل ائتلاف گامی مهم در جهت توسعه رفاه جمعی بهواسطه بهبود عملکرد است. این مهم در دو رویکرد پژوهشی عمده پیگیری میشود: توسعه رویکردهای الگوریتمیک برای دستیابی به ساختار ائتلاف بهینه با هدف حداکثرکردن رفاه جمعی؛ رویکرد نظریه بازیهای همکارانه جهت توزیع عادلانه و پایدار عایدی ائتلاف. هدف پژوهش حاضر ادغام نقاط قوت دو رویکرد بالا بهمنظور دستیابی به ساختار ائتلافی بهینه و پایدار است. نوآوری پژوهش، مدلسازی ریاضی برای گنجاندن شرط پایداری در قالب مفهوم پاسخ هسته در مسئله افراز بهینه و غلبه بر رویههای غیرمتمرکز تشکیل ائتلاف و توزیع عایدی است؛ سپس عملکرد مدل ایجاد ساختار ائتلافهای بهینه همپوشان و غیرهمپوشان توسط مثالی عددی بررسی میشود. نتایج نشان میدهد که تشکیل ائتلاف به بهبود رفاه جمعی منجر میشود. این بهبود با افزایش حد بالای تعداد افراد مجاز برای حضور در ائتلاف به میزانی معین، روندی صعودی با شیب کاهنده دارد و پس از آن تغییر نمیکند. این امر ناشی از دلایل متعددی است که مانع ایجاد ائتلاف عظیم میان بازیکنان میشود و حاکی از آن است که هنگام تشکیل ائتلافهای بزرگ باید منافع حاصل با پیچیدگیهای مدیریتی و هزینههای هماهنگی و ارتباطات میان افراد مقایسه شود.