افزایش مقاومت خمشی و انعطاف‌پذیری ماتریس بتن الیافی به روش آزمایشگاهی (با تغییرات حجمی انواع الیاف)

نویسندگان

1 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران

2 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران

3 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران

4 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران

doi
10.22060/ceej.2024.22747.8041
چکیده

با افزودن الیاف و همچنین موادی مضاعف در بتن می‌‌توان خواص بتن از نظر افزایش دوام،  انعطاف‌پذیری و مقاومت کششی را افزایش داد. دیگر کاربرد الیاف مصنوعی به‌منظور بهبود خواص مکانیکی و کاهش جمع‌شدگی بتن تازه و سخت شده، افزایش جذب انرژی و مقاومت در برابر ضربه و انفجار را می‌‌توان اشاره کرد.  استفاده از بتن الیافی مزیت‌‌های زیادی در مقابل استفاده از بتن‌آرمه دارد ضمن آنکه معایبی نیز دارد از جمله عدم توزیع یکنواخت الیاف در ماتریس بتن و عدم چسبندگی مناسب بین الیاف پلیمری در ملات سیمانی است. عموماً از بتن الیافی به دلیل ترک‌‌های کوچک‌‌تر و با عرض کم‌‌تر و دوام بیش‌‌تر در صورت  توزیع یکنواخت الیاف، در قطعات بتنی استفاده می‌‌شود. تحقیقات نشان می‌‌دهد الیاف مقاومت کششی، شکل‌پذیری ملات و بتن را به نحو قابل‌توجهی افزایش می‌‌دهد. در حقیقت الیاف بعد از ترک‌خوردگی در میان صفحات ترک پل می‌‌زند و باعث افزایش چشمگیری در چقرمگی و ظرفیت جذب انرژی می‌‌گردد. اضافه نمودن الیاف مصنوعی به بتن مزیت‌‌هایی چون کاهش ترک‌‌های گیرش پلاستیک، کاهش ترک‌‌های افت پلاستیک، افزایش مقاومت ضربه‌‌ای و افزایش مقاومت در برابر خردشدگی به همراه دارد. در این تحقیق تأثیر انواع  الیاف با درصدهای حجمی مختلف بر مقاومت فشاری، خمشی و کششی نمونه‌‌ها در سن‌‌های مختلف نسبت به نمونه شاهد به روش آزمایشگاهی سنجیده شده است. انواع نمونه‌‌ها را برای حالت تعیین مقاومت در برابر انفجارهای سطحی  مورد آزمایش قرار داده شده است.