تبیین ابعاد اجتماعی زیستپذیری در سکونتگاههای غیررسمی (مطالعه موردی: محله کشتارگاه)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار (ره)، تهران، ایران.
2 عضو هیئت علمی دانشگاه علوم انتظامی امین و دانشیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام (ره)، تهران، ایران.
doi
10.30466/grfs.2023.54897.1019چکیده
هدف اصلی این پژوهش بررسی وضعیت بعد اجتماعی زیستپذیری در سکونتگاه غیررسمی کشتارگاه واقع در شهر ارومیه میباشد. پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی-تحلیلی میباشد. گردآوری اطلاعات در این پژوهش به دو صورت کتابخانهای و میدانی صورت گرفته است. ابزار گردآوری دادهها به صورت پرسشنامه و پرسشنامه خبرگان میباشد. جامعه آماری این پژوهش ساکنین محله کشتارگاه میباشد که مطابق فرمول کوکران به تعداد 374 نفر میباشد که به صورت تصادفی در محدوده موردمطالعه پخششده است. تجزیهوتحلیل دادهها به صورت کمی و از طریق نرمافزارهای SPSS و Excel انجامشده است. تجزیهوتحلیل دادههای گردآوریشده از طریق پرسشنامهها توسط آزمونهای تی تک نمونهای و همبستگی اسپیرمن و برای تجزیهوتحلیل دادههای پرسشنامه خبرگان از روش تصمیمگیری چند شاخصه دیمتل استفادهشده است. روایی پرسشنامهها از طریق افراد متخصص مورد تأیید قرارگرفته است. پایایی پرسشنامهها از طریق آزمون آلفای کرونباخ و با ضریب آلفای 0.711 مورد تأیید قرارگرفته است. یافتههای این پژوهش نشانگر این است که با توجه به نتایج آزمون تی تک نمونهای شاخصهای تفریحات و اوقات فراغت و آموزش عمومی در سطح پایینتر از سطح متوسط و شاخصهای امنیت فردی و اجتماعی، مشارکت و هویت و حس مکان در سطح متوسطی قرار دارند. با توجه به نتایج آزمون همبستگی اسپیرمن رابطهای معنادار میان شاخصها و بعد اجتماعی وجود دارد. با توجه به نتایج مدل دیمتل نیز شاخص امنیت فردی و اجتماعی با مقدار (D) 859/4 تأثیرگذارترین، شاخص مشارکت با مقدار (R) 4.798 تأثیرپذیرترین و شاخص امنیت فردی و اجتماعی با مقدار (D+R) 9.279 بیشترین ارتباط را با سایر شاخصها دارد. نتایج این پژوهش نشانگر این است که سطح بعد اجتماعی زیستپذیری در محله کشتارگاه در سطح پایینتر از متوسط قرار دارد.