بررسی و مطالعه اثر نانورس مونتموریلونیت بر رفتار تحکیمی و مقاومتی خاک ریزدانه سست و نرم (مطالعه موردی: خاک ریزدانه دانشکده کشاورزی کرمانشاه)
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، دانشکده عمران و معماری، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران
2 گروه مهندسی عمران، دانشکده عمران و معماری، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران
3 گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22060/ceej.2023.22016.7880چکیده
استفاده از مصالح نوین و سازگار با محیط زیست در جهت تثبیت خاکهای مسئلهدار یکی از چالشهای پیش روی مهندسان ژئوتکنیک میباشد. نانورسها به دلیل سطح مخصوص بالا، وزن مخصوص پایین و ریز بودن ذرات واکنشپذیری بالایی داشته و همچنین به دلیل یکسان بودن جنس آنها با مصالح خاکی به عنوان یک تثبیتکننده موثر و سازگار با محیط زیست در نظر گرفته میشوند. در پژوهش حاضر اثر نانورس مونتموریلونیت بر خصوصیات رفتاری خاک ریزدانه سست کرمانشاه ارزیابی شده است. به این منظور پس از انجام آزمایشهای شاخص روی خاک پایه، نانورس به میزان0/5، 1، 2 و 4 درصد وزن خشک خاک به خاک افزوده شده و آزمایشهای حدود اتربرگ، تحکیم، مقاومت فشاری تک محوری و نسبت باربری کالیفرنیا در دورههای عملآوری 1، 14، 28 و 60 روزه صورت پذیرفته است. همچنین پایداری نمونههای تثبیت شده با اعمال سیکلهای تر و خشک بررسی شده و به منظور بررسی اثر نانورس بر ریز ساختار خاک نیز از نمونههای تثبیت نشده و تثبیت شده توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی تصویربرداری گردیده است. نتایج نشان میدهد که عملکرد تثبیت به میزان قابل توجهی به مقدار نانورس و دورههای عملآوری وابسته است. مطابق نتایج، میزان بهینه نانورس 4% می باشد و حضور این میزان نانورس و افزایش دورههای عملآوری سبب افزایش شاخص خمیری، مقاومت فشاری، نسبت باربری خاک و کاهش ضرایب تحکیم، نشست، فشردگی، نفوذپذیری و تورم خاک گردیده است. قابل ذکر است که پایداری خاک تثبیت شده در برابر شرایط محیطی نیز افزایش یافت.