تأثیر حذف معافیت مالیات بر سود سپرده های غیر دیداری بر بازار ساختمان و مستغلات، ارز و مطلوبیت خانوار: رویکرد تعادل عمومی قابل محاسبه مالی (FCGE)

نویسندگان

1 استاد گروه اقتصاد دانشگاه پیام نور، تهران، ایران (نویسندۀ مسئول).

2 دانشجوی دکترای اقتصاد دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

3 استاد گروه اقتصاد، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
10.22034/pbr.2025.470189.1441
چکیده

در مقالۀ حاضر تأثیر برقراری مالیات بر سود سپرده ‏های غیردیداری بانکی بر بخش واقعی اقتصاد، باتوجه به رضایت خاطر خانوارها و با تأکید بر بخش ساختمان و مستغلات، بررسی شده است. در این مطالعه از روش تعادل عمومی قابل محاسبۀ مالی و از داده ‏های ماتریس حسابداری اجتماعی مالی سال 1378 منتشرشده توسط بانک مرکزی استفاده شده است. براساس داده ‏های ماتریس مذکور، فعالیت ‏های تولیدی و کالاها در هشت گروه، عوامل تولید در سه گروه (نیروی کار، سرمایه و نهاده مختلط) و کارگزاران اقتصادی در شش گروه (خانوار، دولت، نفت و گاز، مؤسسات مالی، مؤسسات غیرمالی و دنیای خارج) و بخش سرمایه‏ گذاری در دو گروه ساختمان و مستغلات و غیرساختمان و مستغلات طبقه ‏بندی شده است. نتایج شبیه ‏سازی مدل نشان می ‏دهد با اعمال مالیات ده‏ درصدی بر سود سپرده ‏های غیردیداری، پس ‏انداز کل جامعه 1/24% کاهش و مصرف کل جامعه 2/62% افزایش می‏ یابد. تقاضای ساختمان و مستغلات نیز 0/22% افزایش می ‏‏یابد، نرخ ارز 1/4% کاهش و رضایت خاطر خانوارها براساس تابع مطلوبیت‏ شان، علی ‏رغم افزایش 0/92% درآمد آن‏ها، به ‏جهت افزایش حدوداٌ 2% شاخص قیمت کالاها، 0/35% کاهش می‌یابد.