بررسی پیوستگی و رانش موضوعی در دیوارنوشته‏‌ها و کامنت‏های اینستاگرام

نویسندگان

1 دانش‌‏آموختۀ دکتری زبان‌شناسی همگانی، دانشگاه الزهرا

2 دانشیار زبان‌شناسی همگانی، دانشگاه الزهرا

3 کارشناس ارشد آمار زیستی، دانشگاه علوم‏پزشکی‏ شیراز

doi
10.30473/il.2020.49424.1307
چکیده

هر بخش از گفت‌وگو و مکالمه با آن‌چه در پیش و یا پس از آن می‌آید مرتبط است، اما گاهی فاصلۀ بسیاری میان موضوع پایانی و موضوع آغازین گفت‌وگو دیده می‌شود. هابز (1990) این پدیده را رانش موضوعی می‌نامد و برای بررسی آن چهار رابطۀ پیوستگی تعریف می‏کند. حفظ پیوستگی در محیط‏های عمومی چندکاربریِ ارتباط رایانه‏مدار دشوار است، زیرا پیام‏ها به ترتیب اولویت زمانیِ معکوس به ‏نمایش در می‌آیند و نمی‌توان به‌سادگی دید که چه پیامی به پیش از خود اشاره دارد. از طرف دیگر نیز، پیام‏های مداخله‌گری میان پیام‏هایی که از نظر منطقی یک زنجیره را تشکیل داده و پیوسته است نیز دیده می‏شود. در نتیجه‏، می‏توان رانش موضوعی و رابطه‎های پیوستگی در مکالمات صورت‏گرفته در زیر دیوارنوشته‏های شبکه‏های مجازی را نیز مورد بررسی قرار داد. در این پژوهش سعی شده است با استفاده از نظریۀ هابز (1990) و هرینگ و نیکس (1997) به بررسی پیوستگی در  27 دیوارنوشته‏ و 4881 کامنت‏ اینستاگرام پرداخته شود. یافته‏های این پژوهش نشان می‏دهند در کامنت‏های مرتبط با دیوارنوشته‏ها ترتیب استفاده از رابطه‏های پیوستگی عبارتند از: ارتباط موضوعی و تغییر موازی با فاصلۀ 3، 2 و 1، گسست با فاصلۀ 4، توضیح با ترتیب فاصله‏های 3، 2 و 1 و فراسخن با فاصلۀ 0، 4، 3، 1 و 2.  در کامنت‏هایی که زنجیره‏های مداخله‏گر ایجاد می‏کنند ترتیب رابطه‏های پیوستگی را می‏توان به صورت زیر تعریف کرد: ارتباط موضوعی با کمترین رابطۀ معنایی، توضیح با ترتیب فاصله‌های 1، 3 و 2، تغییر موازی با ترتیب فاصله‏های 1، 3 و 2 و فراسخن با فاصلۀ صفر و 2.