بررسی مؤلفههای مؤثر بر تخصیص منابع مالی حاصل از مشارکت خیرین در نظام سلامت: یک مطالعه کیفی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی، مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، گروه مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، دانشکده مدیریت و علوم اجتماعی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار، مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، مرکز تحقیقات سیاستگذاری اقتصاد سلامت و گروه مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، دانشکده مدیریت و علوم اجتماعی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار، مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، گروه مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، دانشکده مدیریت و علوم اجتماعی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 استادیار، مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، گروه مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، دانشکده مدیریت و علوم اجتماعی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
5 دانشیار، مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، مرکز تحقیقات مدیریت سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بقیهاله (عج)، تهران، ایران
doi
10.22122/him.v16i4.3920چکیده
مقدمه: یکی از مهمترین وظایف مدیران، تخصیص بهینه منابع مالی و بهرهوری حداکثر از امکانات موجود است. هدف از انجام پژوهش حاضر، تعیین مؤلفههای مؤثر بر تخصیص بهینه منابع مالی حاصل از مشارکت خیرین در نظام سلامت از دیدگاه خبرگان بود.روش بررسی: این مطالعه در سال 1397 به روش کیفی انجام شد. با استفاده از مصاحبه نیمه ساختار یافته، اطلاعات 41 نفر از مدیران، سیاستگذاران، کارشناسان شاغل در معاونت اجتماعی وزارت بهداشت و دانشگاههای علوم پزشکی، خیرین فعال در حوزه سلامت در ایران و استادان هیأت علمی گروه اقتصاد بهداشت جمعآوری گردید. تمام مصاحبهها پس از ضبط، رونویسی و کدگذاری شد و سپس دادهها با استفاده از تحلیل چارچوبی، در قالب مقولههای اصلی و فرعی طبقهبندی گردید.یافتهها: یافتههای به دست آمده از تحلیل مصاحبههای انفرادی در 3 گروه «بسترسازی برای پایداری منابع مالی، بسترسازی جهت سازماندهی مشارکتها و منابع مالی و تخصیص بهینه منابع مالی»، 6 طبقه اصلی «جذب، نگهداری و مشارکت فعال خیرین، سازماندهی و برنامهریزی، عوامل اجرایی، نحوه سرمایهگذاری، شناسایی نیاز واقعی و معیارهای تصمیمگیری بر اساس نیاز» و 36 طبقه فرعی استخراج گردید.نتیجهگیری: کمکهای خیرین اگر در چارچوب قوانین و مقررات و در راستای نیازهای واقعی جامعه صورت نگیرد، نمیتواند بازدهی مطلوبی داشته باشد. سیاستگذاران و مدیران نظام سلامت باید نیازهای واقعی نظام سلامت را اولویتبندی کنند و منابع مالی حاصل از مشارکت خیرین را بر مبنای این اولویتها سازماندهی نمایند.
