نقش فنّاوری در کنترل اجتماعی جرم؛ فرصتها و تهدیدها
نویسندگان
1 دانشآموختۀ دکتری، گروه حقوق، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه تربیت مدرس تهران، ایران.
doi
10.30513/cld.2025.6818.2086چکیده
فنّاوریهای نوین نظارتی در عرصۀ کنترل اجتماعی جرم، همچون شمشیری دولبه عمل میکنند که همزمان فرصتها و تهدیدهای گستردهای به همراه میآورند. از یک سو، این فنّاوریها با ارتقای کارایی نظام عدالت کیفری، تسهیل کشف جرایم پیچیده و بهینهسازی مصرف منابع محدود، ابزاری ضروری برای مقابله با چالشهای امنیتی عصر حاضر محسوب میشوند. از سوی دیگر، اتکای بیقیدوشرط به آنها پیامدهای ناخواستهای را رقم میزند که مهمترینشان نقض حریم خصوصی افراد، کاهش برابری اجتماعی و تبدیل ابزارهای نظارتی به اهدافی خودمختار است. این پژوهش بر آن است که به شیوۀ توصیفی - تحلیلی و با استناد به منابع کتابخانهای، ضمن بررسی نقش فنّاوری در کنترل جرم و تبعات استفادۀ افراطی از فنّاوریهای نظارتی، راهکارهایی برای کاهش این تبعات ارائه نماید. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که فنّاوریهای نظارتی، اگرچه در کوتاهمدت امنیت را افزایش میدهد، در بلندمدت به فرسایش حریم خصوصی، تبعیض ساختاری و کمرنگ شدن اصول اخلاقی منجر میشوند. لذا با اتخاذ تدابیری نظیر برقراری تعادل میان امنیت و حریم خصوصی، تدوین قوانین شفاف برای محدودیت جمعآوری دادهها، افزایش آگاهی کنشگران نظام عدالت کیفری دربارۀ محدودیتهای فنّاوری، میتوان تا حدودی این پیامدها را کاهش داد و کرامت انسانی را محترم شمرد.