اثر اندرکنش خاک-سازه بر طرح بهینه قابهای خمشی بتنآرمه کوتاه، میان و بلندمرتبه
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران-سازه، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران
2 گروه مهندسی عمران-سازه، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران
doi
10.22060/ceej.2023.20872.7555چکیده
در فرآیند تحلیل، طراحی و بهینهسازی طرح ساختمانهای بتنآرمه در اغلب موارد و شاید در تمامی ساختمانهای متعارف، بخشهای مختلف این فرآیند برای بخشهای مختلف ساختمان، اعم از سازه اصلی و پی آن، معمولاً به صورت مستقل از هم انجام میگیرد. بدین معنی که این سازهها عمدتاً با فرض یک بستر صلب، تحلیل و طراحی شده و سپس نیروهای بهدست آمده در پای ستونها برای تحلیل و طراحی پی سازه مورد استفاده قرار میگیرند. دراین روند توجهی به تاثیر نشست پی بر توزیع نیروها در اعضای سازه نمیشود. این در حالی است که اندرکنش بین سازه، پی و خاک زیرین آن (بستر انعطافپذیر) رفتار واقعی سازه را در مقایسه با وضعیتی که سازه به تنهایی (بستر صلب) بررسی میشود تغییر میدهد. در این پژوهش، به مطالعه طرح بهینه قابهای خمشی بتنآرمه کوتاه، میان و بلند مرتبه همراه با پی و خاک زیر پی آنها در سه لایه مختلف با عمق هر لایه برابر ده متر در نرمافزار سپ پرداخته میشود. همچنین، تمام قابها با استفاده از الگوریتم زنبورعسل مصنوعی تحت قیود تنش و دریفت، در نرمافزار متلب بهینهسازی میشوند. نتایج این تحقیق نشان میدهد، از آنجایی که در یک سازه با طرح بهینه، معمولاً مقادیر تنش اعضا و دریفت طبقات، به حداکثر مقادیر مجاز طراحی بسیار نزدیک هستند، لذا افزایشی هر چند اندک در پاسخ سازه، ناشی از اثرات اندرکنش خاک-سازه، ممکن است موجب نقض قیود طراحی بهینه شود. بنابراین، عدم لحاظ چنین اثراتی در طراحی بهینه سازه میتواند منجر به حصول طرحی نه تنها غیربهینه بلکه ناایمن شود.