فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مطابق با اصل بی‌طرفی به‌عنوان یکی از ستون‌های اصل «حاکمیت قانون» (Rule of Law)، قانون باید نسبت به تضادهای افراد، بی‌تفاوت باشد. هدف این مقاله، تبیین دلایل اعتبار اصل بی‌طرفی و ارائۀ چهارچوبی برای به‌کارگیری این اصل در قانون‌گذاری کیفری در حوزۀ فرهنگ است. ازاین‌رو، مهم‌ترین مبانی قانون‌گذاری کیفری بی‌طرفانه و رویکردی که این‌گونه هنجارگذاری در حوزۀ فرهنگ از آن حاصل می‌گردد و مهم‌ترین معیارهای قانون‌گذاری کیفری مبتنی بر این رویکرد، مورد پرسش می‌باشد. مقالۀ پیشِ‌رو به روش توصیفی – تحلیلی، به بررسی سؤال‌های مطروحه می‌پردازد و بنابر یافته‌‌های آن، نگرش بی‌‌طرفانه به قانون‌گذاری کیفری از مبانی مختلفی نظیر خودفرمانی، فردگرایی و خواست عمومی شهروندان نسبت به حکمرانی بر آن‌ها سرچشمه می‌گیرد. این مؤلفه‌ها با محتوای کثرت‌گرایی فرهنگی که اختیار پیروی از عمده امور فرهنگی را به شهروندان واگذار می‌نماید، منطبق می‌باشند. هنجارگذاری کیفری بر اساس این رویکرد، متکی بر معیارهایی نظیر عدالت‌خواهی، کمینه‌گرایی و ساختار فرایندی و نهادی قانون‌گذاری کیفری است و قانون کیفریِ برخاسته از آن، از تبعیضات فرهنگی ناروا به‌دور است و از همۀ فرهنگ‌ها جانب‌داری یکسان می‌نماید.