تاثیر سیکل‌‌های مختلف دمایی بر نفوذپذیری و مقاومت سطحی بتن‌‌های حاوی مواد کاهنده نفوذ

نویسندگان

1 پژوهشکده سوانح طبیعی، تهران، ایران

2 گروه مهندسی عمران، دانشگاه بین‎المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران

3 گروه مهندسی عمران، دانشگاه بین‎المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران

doi
10.22060/ceej.2023.22079.7897
چکیده

از دلایل مهم بروز ترک و تغییر شکل در المان‌‌های بتنی مخصوصا در ناحیه سطحی، شرایط مختلف اقلیمی و تغییرات دمایی می‌‌باشد. در تحقیقات قبلی در ارتباط با رابطه‌‌ی نرخ نفوذ با مقاومت سطحی، پژوهش‌‌های زیادی صورت نپذیرفته که بدلیل وجود نداشتن روش‌‌های ساده یا قیمت بالای تجهیزات برای ارزیابی مقاومت سطحی می‌‌باشد. روش‌‌های مختلفی برای کاهش مقدار نفوذپذیری بتن وجود دارد که یکی از آن‌‌ها استفاده از مواد کاهنده نفوذ می‌‌باشد. در این مقاله از مواد کاهنده نفوذ با نام‌‌های تجاری سوپرژل و مزوکریت استفاده شده است که امروزه در ایران بصورت فراوان در حال استفاده است. برای ارزیابی مقاومت سطحی از آزمون ساده "پیچش" استفاده شده است. همچنین برای اندازه‌‌گیری مقدار نفوذپذیری نیز از آزمون "محفظه استوانه‌‌ای" استفاده گردید. برای اعمال چرخه‌‌های تغییرات دمایی، نمونه‌‌ها تحت سیکل‌‌های 50، 100 و 150 چرخه قرار گرفتند. نتایج حاصله بیانگر تاثیر مثبت مواد کاهنده نفوذ بر مقاومت سطحی بتن تحت شرایط تغییرات دمایی بوده است به گونه‌‌ای که در سیکل 150ام، مقاومت سطحی بتن معمولی حدود 30 درصد کاهش داشته اما کاهش مقاومت سطحی بتن‌‌های دارای مواد کاهنده نفوذ کمتر از 20 درصد می‌‌باشد. همچنین افزایش نفوذپذیری بتن معمولی در سیکل 150ام برابر 486 درصد بدست آمده اما این مقدار در بتن‌‌های حاوی مواد کاهنده نفوذ حدود نصف این مقدار می‌‌باشد. در ادامه نیز با استفاده از نرم‌‌افزار متلب در فضای سه‌‌بعدی مشخص گردید که ارتباط نفوذپذیری با مقاومت بتن به یکدیگر نزدیک بوده و از نظر فرمول‌بندی با معادله صفحه درجه یک با ضریب همبستگی حدود 91 درصد برقرار است.