تحلیل مقایسهای هوشمندسازی واحدهای دام پروری کارآفرین شهرستان کرمانشاه با تاکید بر توانمندی دیجیتالی مدیران
نویسندگان
1 استادیار و عضو هیاتعلمی ، گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه
2 کارشناسارشد، گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه
doi
10.22069/jead.2021.19065.1472چکیده
هدف پژوهش توصیفی پیمایشی حاضر، تحلیل مقایسهای واحدهای دامپروری کارآفرین صنعتی و سنتی از لحاظ توانمندی دیجیتالی و هوشمندسازی کسب و کار آنان بود. جامعه مورد مطالعه واحدهای پرورش گاوشیری (صنعتی و سنتی) شهرستان کرمانشاه بودند که تعداد 152 نفر از آنها با استفاده از روش نمونهگیری طبقهای با انتساب متناسب مورد مطالعه قرار گرفتند. دادهها از طریق پرسشنامه محققساخته جمعآوری شد. روایی و پایایی پرسشنامه از طریق پانل متخصصان و آلفای کرونباخ مورد تایید قرار گرفت. پس از تکمیل پرسشنامهها از نرمافزار آماری SPSS18 جهت پردازش دادههای دریافتی استفاده شد. نتایج نشان داد بین توانمندی دیجیتالی مدیران و هوشمندسازی کسبوکار در واحدهای دامپروری سنتی (r=0/726 , P=0/000) و صنعتی (r=0/398 , P=0/044) رابطه مثبت و معنیداری در سطح 5 درصد وجود دارد. بر اساس یافتهها میانگین متغیرهای توانمندی دیجیتالی و هوشمندسازی دامپروریهای صنعتی، در تمامی مولفهها در سطحی بالاتر از دامپروری سنتی قرار دارد. به منظور بررسی معناداری این تفاوتها از آزمون تی- استیودنت استفاده شد. نتایج در بخش توانمندسازی نشان داد، تنها از لحاظ بعد اقتصادی بین دو گروه مورد مطالعه تفاوت معناداری وجود دارد (t=-3/241, P=0/001). علاوه بر این در بخش هوشمندسازی کسب وکار، از لحاظ مولفههای مدیریت دانش(t=-0/670, P=0/000) و توسعه نرم افزاری(t=-3/516, P=0/001) بین دو گروه مورد مطالعه تفاوت معنیداری ملاحظه شد. با توجه به نقش توانمندی دیجیتالی مدیران در هوشمندسازی کسب-وکارهای دامپروری پیشنهاد میشود برنامهریزان و مسئولان ترویج و آموزش کشاورزی شهرستان، آموزش و توسعه توانمندیهای دیجیتالی بهرهبرداران را در سر لوحه کارهای ترویجی خود قرار دهند.